Πάλι βάρδια στην ΧΤ έχει ο Δ. Έφτασε κατά τις 8 με το μετρό και ανέβηκε την ΧΤ, εκεί που στέκεται η κλούβα… «φρουρώντας τους Σοσιαλιστές». Σκεπτόμενος τη συγκεκριμένη έκφραση χαμογέλασε πικρά φέρνοντας στο μυαλό του την μορφή του πατέρα του. Ατύχησε ο πατέρας του να μεγαλώσει σε δεκαετίες άγριες, το 50 και το 60. Θέλησε και αυτός όπως και οι άλλοι να αγωνιστούν για κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία. Φυλακίστηκε, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, είδε με χαρά την αλλαγή του 1981 και απογοητεύτηκε ολοκληρωτικά έπειτα. «Όλοι ίδιοι γίνονται με την εξουσία. Όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν» έλεγε. Και τώρα ο γιος του υπηρετεί αυτούς που κυνηγούσαν τον πατέρα του και φρουρεί αυτούς που παλαιότερα ήταν κυνηγημένοι. Δεν του πάει αυτή η δουλειά, αλλά τι να κάνει. Στις πανελλαδικές δεν μπόρεσε να γράψει καλύτερα. Την έβαλε την σχολή αστυφυλάκων. Λέει δεν βαριέσαι. Τουλάχιστον θα έχω ένα μισθό. Αλλά δεν την μπορεί την στολή. Τον βαραίνει. Τον βαραίνουν και οι διηγήσεις του πατέρα του. Αλλά αυτός έφυγ...
Blogging is like logging into life, talking for nothing and for everything, sharing and hiding at the same time, saying things you never want to hear.