Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ιστορία

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ». Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610...

Από την Βιοτεχνία στην Βιομηχανία

Εισαγωγή Προσδιορίζοντας την προβιομηχανική περίοδο ο Pounds την τοποθετεί χρονικά στο διάστημα μεταξύ δύο ιστορικών οροσήμων, της λεηλασίας της Ρώμης το 1527 από τον Charles Hapsburg και της ήττας του Napoleon Bonaparte στα 1815 (Pounds τόμος Β 2001: σελ. 61). Μία περίοδος στην οποία η μεταποίηση δεν αποτελεί τον κύριο οικονομικό τομέα σε σχέση με την γεωργία και το εμπόριο, ωστόσο αποτελεί τον τομέα του οποίου η ανάπτυξη αποτέλεσε το έναυασμα για τις αλλαγές που επακολούθησαν με την βιομηχανική επανάσταση. Η πιο σημαντική εξέλιξη στην μεταποιητική δραστηριότητα την προβιομηχανική περίοδο υπήρξε ο μετασχηματισμός της αγροτικής οικοτεχνικής μονάδας παραγωγής στην βιοτεχνική, συνήθως αστική, μονάδα ως μεθόδου οργάνωσης της παραγωγής. Κατά κύριο λόγο οι αλλαγές επικεντρώθηκαν σε δύο από τις παλαιότερες μεταποιητικές δραστηριότητες, στην κλωστοϋφαντουργία και στην μεταλλουργία των οποίων τις τεχνολογικές εξελίξεις θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε στην εργασία αυτή προκειμένου να δείξουμε ...

Α Παγκόσμιος Πόλεμος: το τέλος της κυριαρχίας της Ευρώπης στον κόσμο.

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε ένα συμβολικό γεγονός που σήμανε ουσιαστικά τον τερματισμό των διαχωριστικών γραμμών σε Ανατολή και Δύση που είχαν δημιουργηθεί μετά το τέλος του Α' παγκοσμίου Πολέμου. Την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007 καταργήθηκαν οι συνοριακοί έλεγχοι ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εννέα χώρες στην Ανατολική Ευρώπη. 90 σχεδόν χρόνια μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την καταστροφή της Ευρώπης παρουσιάζω στον συγκεκριμένο post τις κυριότερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες του Α' Παγκοσμίου πολέμου για την Ευρώπη. «Η εξωτερική μου πολιτική και η εσωτερική μου πολιτική είναι μία και η αυτή. Εσωτερική πολιτική: κάνω πόλεμο. Εξωτερική πολιτική: κάνω πόλεμο. Πάντοτε κάνω πόλεμο.» Ζώρζ Κλεμανσώ Πρωθυπουργός της Γαλλίας εν έτη 1918 «Οβίδες, ασφυξιογόνα και στολίσκοι από τανκ; Καταστροφή, αφανισμός, θάνατος. Δυσεντερία, γρίπη, τύφος. Κάψιμο, πνιγμός, θάνατος. Χαράκωμα, νοσοκομείο, κοινοί τάφοι. Άλλες πιθανότητες δεν υπάρχουν απ’ αυτά» Έριχ Μαρία ...

Η απολυταρχία στην Ευρώπη - Μήπως κατευθυνόμαστε σε μία τέτοια μορφή διακυβέρνησης?

«Το κράτος είμαι εγώ» Λουδοβίκος ΙΔ’ (1643-1715) Εισαγωγή Η απόλυτη μοναρχία υπήρξε το μοντέλο διακυβέρνησης που κυριάρχησε στην Ευρώπη από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αιώνα. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει τα χαρακτηριστικά διακυβέρνησης της απολυταρχικών καθεστώτων, τις αμφισβητήσεις και τις εναντιώσεις που προκάλεσαν, καθώς και τις συνακόλουθες πολιτικές εξελίξεις σε τρεις χαρακτηριστικές απόλυτες μοναρχίες: στην Γαλλία που αποτέλεσε το πρότυπο της απολυταρχικής διακυβέρνησης την περίοδο των Πρώιμων Νέων Χρόνων [1] , στην Αγγλία που έγινε το πρώτο κοινοβουλευτικό κράτος ως αποτέλεσμα της αδέξιας απολυταρχίας των Άγγλων βασιλέων και στην Πρωσία που οδηγήθηκε στην απολυταρχία μέσα από την ανάγκη επιβίωσης της ως κρατική οντότητα. Χαρακτηριστικά της απόλυτης μοναρχίας Το βασικό χαρακτηριστικό της απολυταρχίας είναι η παντοδυναμία του βασιλέα, και συντίθεται από τρία γνωρίσματα: α) τον περιορισμό της δύναμης της ανώτατης αριστοκρατίας, β) την τροποποίηση του πολιτικού συστή...

Αίτια διάλυσης της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας και οι νέες κρατικές δομές

Εισαγωγή Πρόσφατα έβλεπα ένα από τα DVD που είχε δώσει η κυριακάτικη έκδοση του Βήματος σχετικά με την άνοδο και την πτώση της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας. Είδα συγκεκριμένα το DVD που αφορούσε την πτώση. Δεν θα κρίνω από ιστορικής άποψης τον τρόπο με τον οποίο περιγράφησαν τα γεγονότα διότι αφενώς δεν είμαι ιστορικός και αφετέρου αντιλαμβάνομαι ότι οι δημιουργοί απευθύνονται σε fast-food τηλεοπτικό κοινό που διψάει για μάχες και συνομωσίες. Η θέαση όμως του DVD μου θύμισε μία σχετική εργασία που είχα κάνει και αποφάσισα να την ανεβάσω σε αυτόν τον ιστοχώρο. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο αλλά τουλάχιστον είναι πιο επεξηγηματική από ένα DVD "ιστορίας" σε lord of the rings έκδοση. Στην περίοδο της Ύστερης Ρωμαϊκής Αρχαιότητας (150-750μ.Χ) έλαβαν χώρα σημαντικές εξελίξεις σε πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο που καθόρισαν την πορεία της Ευρώπης στο μέλλον. Η πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τα αίτια της οποία παρουσιάζονται στο δεύτερο κεφάλαιο, σήμανε και το τέλος το...

Παπανδρέου vs Βενιζέλος: Μία ιστορικο-σουρεαλιστική διαδρομή

Βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την πολιτική σύγκρουση του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου με τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου. Ορμώμενος δε από την ονοματολογία θα προσπαθήσω να κάνω μία σύντομη ιστορική αναδρομή, λίγο σουρεαλιστική αλλά σίγουρα πραγματιστική συσχετίζοντας ονόματα, συγγένειες αλλά και γεγονότα. Η πρώτη σύγκρουση. Εκλογές 1958. Μεγάλη νίκη για την ΕΡΕ του Σερραίου Κωνσταντίνου Καραμανλή (επονομαζόμενου και ως "Εθνάρχη") απέναντι στο Κόμμα των Φιλελευθέρων στο οποίο συν-αρχηγεύουν την περίοδο εκείνη ο Πατρινός Γεώργιος Παπανδρέου (ο επονομαζόμενος ως "Γέρος της Δημοκρατίας") και ο Κρητικός Σοφοκλής Βενιζέλος (υιός του Ελευθέριου Βενιζέλου, επίσης «Εθνάρχη»). Όμως η ήττα ήταν οδυνηρή για το "φθαρμένο" από τα χρόνια και τις κόντρες κόμμα των Φιλελευθέρων. Δεν έχασε απλά, αλλά βγήκε τρίτο κόμμα, με δεύτερο στο κόμμα της "Νόμιμης Αριστεράς" (το ΚΚΕ ήταν παράνομο τότε), την ΕΔΑ (σαν να λέμε ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ). Οι ψήφοι του κέντρου πήγαν στα Αριστερά τ...