Christos B blog

Έναυσμα για το συγκεκριμένο post στο ιστολόγιο μου έδωσε το περυσινό μάθημα Εισαγωγής στην Φιλοσοφία που παρακολούθησα στο ΕΑΠ. Το μάθημα ήταν καθαρά εισαγωγικό στις έννοιες και ιστορικό στο πλαίσιο διδασκαλίας αναμοχλεύοντας τις βασικές έννοιες και αναδεικνύοντας τους βασικούς πρωταγωνιστές και μείζονες φιλοσόφους από την Αρχαιότητα μέχρι και την σύγχρονη εποχή αλλά και κάνοντας αναφορά στα βασικά τους έργα. Σαν εγχειρίδιο μελέτης χρησιμοποίησα το: Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας, Επιμ. Kenny Antony , Εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 2005 http :// www . nnet . gr / books / histphil . htm Το οποίο είναι ένα εξαιρετικό εισαγωγικό βοήθημα, αρκετά καλογραμμένο και το προτείνω σε όποιον θέλει να εισαχθεί στον κόσμο της φιλοσοφίας. Οι βασικές έννοιες και οι κύριοι πρωταγωνιστές παρουσιάζονται σε ένα ιστορικό πλαίσιο, με βάση το οποίο κάποιος μπορεί να διακρίνει τις επιδράσεις και τις διαφοροποιήσεις των φιλοσοφικών τους συστημάτων. Ωστόσο η φετινή χρονιά μου επιφύλαξε τρεις ακόμα ...

Πράττε με τέτοιον τρόπο, ώστε να χρησιμοποιείς την ανθρωπότητα, τόσο στο πρόσωπό σου όσο και στο πρόσωπο κάθε άλλου ανθρώπου, πάντα ταυτόχρονα ως σκοπό και ποτέ απλά ως μέσο » «Εμπρός! Εμπρός, λοιπόν! Ώ ανώτεροι άνθρωποι! Ο Θεός πέθανε: τώρα πια θέλουμε να ζήσει ο Υπεράνθρωπος » Εισαγωγή Ο φιλοσοφικός 19ος αιώνας που αρχίζει με τον θάνατο του Kant και τελειώνει με τον θάνατο του Nietzsche αποτέλεσε έναν αιώνα ορόσημο για την δυτική φιλοσοφία. Οι δύο αυτές σημαντικές προσωπικότητες οδήγησαν την φιλοσοφία σε διαφορετικά επίπεδα προσεγγίζοντας την με διαφορετική οπτική. Ο Kant ορίζοντας την καθαρή φιλοσοφία, απαλλαγμένη από έννοιες και ερμηνείες άλλων διανοητικών πεδίων έθεσε τα θεμέλια σύγχρονης φιλοσοφικής σκέψης, ο δε Nietzsche «υπήρξε ο στοχαστής του τέλους που σαλπίζει το πέρασμα μία ολόκληρης εποχής » καταδικάζοντας την παραδοσιακή φιλοσοφία και αναδεικνύοντας την επιστροφή του ανθρώπου στο σώμα του και την κατάλυση της παραδοσιακής ηθικής που έθεσε ο Kant. Η έννοια της...

Εισαγωγή Η νέα γνωσιολογία αναπτύσσεται σε μία περίοδο πολιτισμικών και επιστημονικών επαναστάσεων με έντονες επιδράσεις στο κοινωνικο-πολιτικό γίγνεσθαι. Οι επαναστάσεις αυτές ιστορικά αποκτούν μία ονοματολογία που αναδεικνύει το απάνθισμα της διανοητικής εργασίας των εκπροσώπων των: η Αναγέννηση (15ο αιώνας), η Επιστημονική Επανάσταση (17ος αιώνας) και ο Διαφωτισμός (18ο αιώνας). Στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στην Επιστημονική Επανάσταση και στον Διαφωτισμό εμφανίζονται οι απαρχές της νεότερης φιλοσοφίας οι οποίες δεν αποτυπώνονται τόσο στο πλαίσιο των επιστημονικών ανακαλύψεων όσο στον μεθοδολογικό στοχασμό με βάση τον οποίο πραγματεύτηκαν τα θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα [1] . Ο φιλοσοφικός στοχασμός του 17ου αιώνα δομείται στα πλαίσια ενός ιδιότυπου ανταγωνισμού των μεθόδων, του ορθολογισμού και της εμπειριοκρατίας, με θεμελιωτές τους Descartes (1596-1650) και Locke (1632-1704) φορείς των δύο αυτών αντιθέτων σχολών φιλοσοφίας. Ο Descartes ηγείται των «ορθολογιστών» όπου ...

Εισαγωγή Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μία προσπάθεια παράθεσης των Ιδεών του Πλάτωνα, της επιχειρηματολογίας των μελετητών του σχετικά με την ένταξη τους σε μία θεωρία και τέλος τον τρόπο με τον οποίο ο Ιερός Αυγουστίνος επέλεξε και ενέταξε στην χριστιανική φιλοσοφία κάποιες από αυτές. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται μία σύντομη αναφορά σε βιογραφικά στοιχεία του Πλάτωνα και ακολούθως γίνεται μία συνοπτική αναφορά στις Ιδέες του μέσα από την κριτική προσέγγιση που έγινε από εγκεκριμένους μελετητές του. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας και αφού παρουσιαστούν κάποια βιογραφικά στοιχεία για τον Ιερό Αυγουστίνο προκειμένου να γίνει κατανοητό το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο δρα, παρατίθεται η πρόσληψη των Ιδεών του Πλάτωνα, η επιλογή αυτών που ταιριάζουν στην χριστιανική κοσμοαντίληψη και τέλος ο μετασχηματισμός και η προσαρμογή αυτών στην χριστιανική φιλοσοφία. Ο Πλάτωνας και η εποχή του Ο Έλληνας Φιλόσοφος Πλάτωνας (427-347 π.Χ) γεννήθηκε και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη...