Η διαφήμιση αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας μας. Αυτό είναι δεδομένο. Βαλλόμαστε καθημερινά από πλήθος έντυπων, τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών, διαδικτυακών διαφημίσεων. Την διαφήμιση την κατανοώ ως ένα αναγκαίο κακό και έχω μάθει να την απορρίπτω άμεσα εκτός και αν το σποτ ή η καταχώρηση έχουν ένα κάποιο εικαστικό ενδιαφέρον. Έτσι για παράδειγμα κάποιες ενδιαφέρουσες διαφημίσεις που αναφέρονται σε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας μου έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον διότι έχουν καλογραμμένα κείμενα και ερμηνείες από καλούς ηθοποιούς και σου αφήνουν ένα χαμόγελο στα χείλη όταν τις θωρείς. Αλλά στο παρόν post δεν θα με απασχολήσουν οι καλόγουστες διαφημίσεις αλλά οι ηλίθιες. Αφορμές να έγραφα ένα post για τις ηλίθιες και τις κακόγουστες διαφημίσεις υπήρξαν πολλές, αλλά ποτέ δεν το έκανα. Ωστόσο μία πρόσφατη μου έδωσε την αφορμή να γράψω. Φανταστείτε σε τι κατάσταση με έφτασε. Θα την περιγράψω χονδρικά και θα επιχειρηματολογήσω, όσο μπορώ, για τους λόγους που με παρότρυνε να γράψω το κείμενο. ...
Blogging is like logging into life, talking for nothing and for everything, sharing and hiding at the same time, saying things you never want to hear.