Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα καθημερινότητα

Βιομηχανίες μέσα στις πόλεις

Διάβαζα το άρθρο στο tvxs με θέμα τον θάνατο χιλιάδων κατοίκων μίας πόλης στην Ινδία από έκρηξη χημικού εργοστασίου μέσα στην πόλη (βλέπε εδώ ) όταν το βλέμμα μου σηκώθηκε από την οθόνη του υπολογιστή και παρατήρησε τον άσπρο καπνό που υψωνόταν από την καμινάδα ενός εργοστασίου μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Η Αθήνα είναι μία τριτοκοσμική πόλη. Αυτό είναι βέβαιο από όλες τις απόψεις ειδικά αν έχεις επισκεφτεί Ευρωπαϊκές πόλεις. Μέσα σε όλα τα άλλα (άθλια ρυμοτομία, πανάθλιες πολυκατοικίες, ελάχιστο πράσινο, ανυπαρξία πολιτισμικού κέντρου, γκετοποιήσεις κ.α.) έχει και βιομηχανίες μέσα στην πόλη να επιβαρύνουν το περιβάλλον. Αναφέρομαι στην βιομηχανική περιοχή του Ελαιώνα. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε το προεδρικό διάταγμα του 1995 για την μετατροπή του Ελαιώνα σε πάρκο, παρά την αλλαγή του με την Διπλή ανάπλαση για την μετατροπή του σε αθλητικό κέντρο, ο Ελαιώνας συνεχίζει να φιλοξενεί βιομηχανική δραστηριότητα επιβαρύνοντας περισσότερο το ήδη καταπονημένο περιβάλλον της πρωτεύουσας. Τι πιο ...

Αν ήμουν δήμαρχος

Αν ήμουν δήμαρχος: Θα εκμεταλλευόμουν άδεια δημόσια κτήρια ή/και στρατόπεδα, θα τα αναδιαμόρφωνα και θα στέγαζα με οργανωμένο τρόπο τους άστεγους της πόλης παρέχοντας κάποιες ελάχιστες βασικές υποδομές (καθαρό νερό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θέρμανση). Θα "καθάριζα" τα δημόσια σημεία (μουσεία, πανεπιστήμιο) της πόλης από τα ναρκωτικά. Η κατάσταση με τους ναρκομανείς που παίρνουν την δόση τους στα σκαλιά του πανεπιστημίου είναι πραγματικά πρωτοφανής. Οι ναρκομανείς θα πρέπει να εντάσσονται σε προγράμματα απεξάρτησης και ιατροφαρμακευτική περίθαλψης έστω και χωρίς την θέληση τους (το ξέρω πως εναντιώνεται στις αρχές της ελευθερίας, αλλά πραγματικά αυτό το χάλι δεν αντέχεται). Θα φρόντιζα για την διαχείριση της μετανάστευσης με την διαμόρφωση μεταναστευτικών κέντρων, την καταγραφή των μεταναστών και την διαδικασία απέλασης εφόσον δεν υπάρχει δυνατότητα εργασίας. Θα προχωρούσα σε αναγκαστική αποκατάσταση όπου είναι δυνατόν των παλαιών και όμορφων πολυκατοικιών του κέντρου. Δεν...

Περί Ελληνικότητας και ... άλλα

Δύο συμβάντα το προηγούμενο Σάββατο μου προκάλεσαν απορίες και με έβαλαν σε σκέψεις τόσο αναφορικά με το περιεχόμενο όσο και για την αντίδραση μου ή μάλλον την μη αντίδραση μου. Το πρώτο περιστατικό έγινε σε ένα supermarket ξένης αλυσίδας στο οποίο ψωνίζω κάποιες φορές περιμένοντας στην σειρά να αγοράσω λίγο τυρί. Με πλησίασε μία κυρία που εργαζόταν κάνοντας προώθηση κάποιων τυριών μίας συγκεκριμένης φίρμας. Της ανέφερα ότι προτιμώ τα ελληνικά από τα ολλανδικά τυριά, χωρίς να αιτιολογήσω γιατί. Την ρώτησα αν προωθεί ελληνικά τυριά και μου έκανε μία ... απίστευτη επιθετική οικονομική ανάλυση για τα τυριά που προωθούσε ωσάν να ήταν ο marketing manager της ολλανδικής εταιρείας. Καταγράφω: Μου ανέφερε ότι και αυτή είναι Ελληνίδα και ότι κάνει μία δουλειά και επιθυμεί να την κάνει καλά για να την κάνει και στο μέλλον. Άρα δεν στρέφεται εναντίον της εγχώριας αγοράς τυριού. Μου επεσήμανε ότι ήρθα να ψωνίσω σε ένα αλλοδαπό supermarket και ότι δεν καταλαβαίνει την αντίθεση μου για την αγορά αλλ...

Βουλιάζουμε στην βαρβαρότητα

Πτωχεύσαμε ως κοινωνία. Όχι ως οικονομία. Και δεν πτωχεύσαμε τώρα. Είμαστε πτωχοί χρόνια τώρα και τώρα καλούμαστε να το συνειδητοποιήσουμε. Δεν έχει σημασία να καταγράψω αιτίες (εξάλλου υπάρχουν οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι κλπ που το έχουν κάνει με συνέπεια χρόνια τώρα) αλλά να παρουσιάσω μία δική μου εκτίμηση για το μέλλον, το πτωχευμένο και χρεοκοπημένο μέλλον μας. Η αποτύπωση θα γίνει με τρόπο δομημένο (το αντίθετο της κοινωνίας μας) σε κάποιους τομείς της δραστηριότητας μας ως κοινωνοί/πολίτες/κάτοικοι. Έχουμε λοιπόν: Πολιτική: χρεοκοπία των αστικών κομμάτων που μας κυβερνούν και αύξηση επιρροής των ακραίων πολιτικών μορφωμάτων δεξιά-αριστερά. Εσωτερική Μετανάστευση: Βίαιες εκδηλώσεις εναντίον μεταναστών από ακραίες ομάδες. Να αναφέρω ως παράδειγμα τις ακραίες εκδηλώσεις των Ταυλανδών εναντίον των Κινέζων μεταναστών στα τέλη του προηγούμενου αιώνα μετά την κατάρρευση της οικονομία της Ταυλάνδης. Κάτι αντίστοιχο πιστεύω ότι θα γίνει και εδώ. Εξωτερική Μετανάστευση: Μαζική έξοδος π...

Φασίζοντας ενάντια στον λόγο...

Έχω καιρό να επικοινωνήσω τις ανησυχίες μου στο παρόν ιστολόγιο. Σκέψεις πάντα υπήρχαν για διάφορα θέματα, αλλά με έχει πιάσει μία φοβερή ανία και αδράνεια για γραφή, οπότε όλες αυτές οι σκέψεις δεν μετουσιώνονταν σε κείμενα. Νιώθω μία απογοήτευση για αυτό. Μάλλον βιώνω την νωχελικότητα μίας σίγουρης και προδιαγεγραμμένης διαβίωσης. Ίσως βέβαια τα θέματα που με απασχολούσαν τον τελευταίο καιρό να μην ήταν τόσο ιντριγκαδόρικα ώστε να τα εντάξω σε ένα κείμενο. Ίσως η καθημερινότητα του "καναπέ" να φταίει. Εν πάσει περιπτώσει, πρόσφατα βρέθηκα σε ένα γεγονός που οφείλω να ομολογήσω ότι με ανάγκασε να ξαναγράψω μετά από καιρό. Ποιο ήταν αυτό? Η επίθεση με αυγά που δέχτηκε η συγγραφέας κ. Τριανταφύλλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου της στο cafe Floral . Για την επίθεση πολλά ήδη έχουν γραφεί και πολλές διαμάχες έχουν υπάρξει κυρίως μέσα από ιστοχώρους όπως αυτός του κ. Κούλογλου ( http://www.tvxs.gr ) και του free press εντύπου της Athens Voice που δημοσιεύει και κείμενα της κ....

Τα Οικονομικά του καφενείου (send by email)

Δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέα. Με διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται στο καφενείο/ουζερί «Το Τηνιακό» όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€. Οι 10 φίλοι συμφώνησαν επίσης να πληρώνουν τον λογαριασμό με βάση την οικονομική κατάσταση του καθενός, γεγονός που όλοι θεώρησαν δίκαιο. Έτσι πλήρωναν τον λογαριασμό ως κάτωθι (όπως περίπου πληρώνουμε τους φόρους μας): Όνομα Πληρώνει Εργασία Εισόδημα 1 Αρτέμιος 0€ ταμείο ανεργίας 5.000€ 2 Βασίλειος 0€ ταμείο ανεργίας 5.000€ 3 Γεώργιος 0€ ταμείο ανεργίας 5.000€ 4 Δημήτριος 0€ ταμείο ανεργίας 5.000€ 5 Ευστάθιος 1€ Part time ταμίας 10.000€ 6 Ζαφείρης 2€ Τεχνικός Η/Υ 15.000€ 7 Ηρόδοτος 8€ Δημόσιος υπάλληλος 25.000€ 8 Θεοφάνης 12€ Δικηγόρος 40.000€ 9 Ιγνάτιος 22€ ...

Σε απάντηση του post για τους αγρότες

Η Άννα, αναγνώστης του ιστολογίου, μου ζήτησε να δημοσιεύσω την άποψη της για τις αγροτικές κινητοποιήσεις αναφορικά με την αρνητική θέση που πήρα. Φωνή λοιπόν στην Άννα: "Ένα λεπτάκι, γιατί τα πράγματα είναι κάπως έτσι αλλά όχι ακριβώς έτσι. 1ο. Στην Ελλάδα του 2009 δεν μιλάμε για "γαιοκτήμονες", αλλά για αγρότες. Και αν κάποιος στην Κεντρική Ελλάδα έχει ας πούμε 200 στρ καλαμπόκια ή καπνά, η τιμή του στρ. είναι εξευτελιστική. Οπότε δεν μιλάμε για καμιά αμύθητη περιουσία! 2ο. Για να έχεις μία βιώσιμη επιχείρηση, πρέπει να καλλιεργείς ένα αριθμό στρεμμάτων, στις καλλιεργητικές ανάγκες της οποίας δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε ένα, ούτε δύο και πολλές φορές ούτε τρία άτομα. Αναγκαστικά πρέπει να υπάρξει αγορά ξένης εργασίας, και εφόσον δεν υπάρχει προσφορά ελλήνων εργατών (καλώς ή κακώς), θα στραφείς στο αλλοδαπό δυναμικό. 3ο. Όταν η τομάτα π.χ. φεύγει από τον παραγωγό στην εξευτελιστική τιμή των 0,65€ /kg(μέση τιμή Ιανουαρίου '09) για να καταλήξει στα ράφια των su...

homo Economicus vs homo socialis

Τα βιβλία οικονομίας είναι γεμάτα από ψυχρούς υπολογιστικούς χαρακτήρες, "οικονομικούς ανθρώπους", ενώ στην πραγματική ζωή κυκλοφορούν Άμλετ, Ληρ, Μάκβεθ, Οθέλλοι. (Amartya Sen). Τους βρήκα ενδιαφέροντες ως όρους στα πλαίσια του διαβάσματος που κάνω για μία εργασία και σπεύδω να τους εντάξω στην καθημερινότητα μας. Homo Economicus (Οικονομικός άνθρωπος) - στοχεύει στην μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων που είναι δυνατόν να αποφέρει η σχέση χώρου και οικονομικής δραστηριότητας. πχ. Ο Έλληνας μεγαλο - "εργολάβος" επιδιώκει να καταλάβει κάθε σπιθαμή ελεύθερου αστικού χώρου εις βάρος των πολιτών. Σκοπός να οικοδομήσει και να εισπράξει το μέγιστο δυνατό κέρδος αγνοώντας περιβαλλοντολογικούς κανόνες. Η Λεοντίδου (2001) περιγράφει έξοχα τον homo economicus που αντιπροσωπεύει, κακά τα ψέματα, την συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων και των νοικοκυριών στην δυτική κοινωνία. Γράφει λοιπόν: " ο homo economicus είναι το μονοδιάστατο αυτόματο που, έχοντας πλήρη γνώση των οικονο...

Πορτοκάλια στους δρόμους - πείνα στην Νταρφούρ

Zap: Ο καλός πολίτης παίρνει το καθημερινό του prozak, την Τηλεόραση. Οι γαιοκτήμονες (ακα "αγρότες") πετάνε πορτοκάλια στον δρόμο. Δεν είναι ικανοποιημένοι από την επιχορήγηση των 500 Μευρώ που τους δίνει το γκουβέρνο. Μιλάμε πλέον για "αγροτικές κινητοποιήσεις". Όμως τι Έκπληξη: Δεν είδα πουθενά κανένα μετανάστη - δουλοπάροικο να συμμετέχει και αυτός. Πώς έχω την εντύπωση ότι ο αγρότης είναι αυτός που δουλεύει στο χωράφι και όχι αυτός που είναι αραχτός στο καφενείο και παίζει τάβλι - και ενίοτε χρηματιστήριο. Άρα δεν μιλάμε για αγροτικές αλλά για φεουδαλικές διαμαρτυρίες. Οι γαιοκτήμονες δεν πρόκειται να βρουν το δίκιο τους στην σημερινή Ελλάδα. Θα τα πάρουν όλα τα λεφτά για όλα τα κιλά, αλλά οι λοιποί πολίτες τους έχουν αντιληφθεί. Όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τίποτα άλλο από εκμεταλλευτές της μισθωμένης εργασίας των μεταναστών. Πάνε οι αγρότες - ιδιοκτήτες γης που μόνοι τους δούλευαν στα χωράφια τους. Τώρα έχουμε φεουδαλικές σχέσεις. Οι γαιοκτήμονες - επιχει...

Έχουν γνώση οι φύλακες

Ένας παλιός βουλευτής Θεσσαλίας έλεγε σοβαρά σε φίλους και γνωστούς ότι "τακτοποίησε" επαρκέστατα τα τέκνα του. Τα σπούδασε, τους άφησε περιουσία και το πιο σημαντικό για τον υιό - διάδοχο του ανέφερε ότι του άφησε και 5000 βόδια να τον ψηφίζουν. Τέκνα δίχως επαγγελματική παρουσία, δημιουργήματα ενός κομματικού σωλήνα, μίας "οικογενειακής παράδοσης", μίας "πολιτικής αριστοκρατίας". Φορείς μίας τάξης Φυλάκων της πλατωνικής πολιτείας με την ονομασία "η κομματική επετηρίδα". Μίας ολιγαρχίας "αξίων" που όμως δεν ενστερνίζονται τις αξίες της πλατωνικής πολιτείας αλλά της καπιταλιστικές νοοτροπίες και τις κομματικές έννοιες στην νεο-ελληνική μορφή τους: "ημέτεροι",διαφθορά, διαπλοκή, κομματική ιεραρχία, κομματική πειθαρχεία, κομματική επετηρίδα. Ανεπάγγελτοι, χαραμοφάηδες γόνοι πολιτικών και κομματικών τζακιών στοχεύσατε. Ιδού η ευκολία της ζωής, δεν χρειάζεται να εργαστείτε και να παράγετε στο ελάχιστο. Υπάρχουν τα βόδια (τι κρίμα...

ΚΑΝΟΝΕΣ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ

Έλαβα με email τις κάτωθι "έξυπνες" παρατηρήσεις σχετικά με την οδηγική συμπεριφορά των Ελλήνων. Παρά την ειρωνική γραφή και την δηκτική διάθεση ισχύουν απόλυτα, αντικατοπτρίζοντας την νοοτροπία του Έλληνα οδηγού. Σε μία χώρα με απαράδεκτο εκπαιδευτικό σύστημα, είναι λογικό να αναμένεις ότι και η οδηγική παιδεία είναι αντίστοιχη. * Τα φλας προδίδουν την επόμενη κίνηση σου. Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός δεν τα χρησιμοποιεί ποτέ. * Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρατάτε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα διότι στο κενό που αφήσατε μπορεί να «χωθεί» κάποιο άλλο όχημα φέρνοντας σας σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. * Όσο πιο γρήγορα διασχίσετε ένα κόκκινο φανάρι, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συγκρουσθείτε με άλλο όχημα. * Ποτέ μα ποτέ μην ακινητοποιήσετε το όχημα σας σε πινακίδα 'STOP'. Τα οχήματα που σας ακολουθούν δεν θα περιμένουν αυτή την αντίδραση σας, με αποτέλεσμα να καρφωθούν πάνω σας. * Ποτέ μην κλείσετε το δρόμο σε ένα σαραβαλάκι. Ο οδηγός του δεν έχει τίπ...

Τσιμέντο να γίνει

Ναι, και ο δήμαρχος δίκιο έχει. Ψηφίστηκε από κόσμο με συγκεκριμένο προφίλ, συγκεκριμένη κουλτούρα. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουν όλοι. Οι ψηφοφόροι του αυτό θέλουν. Εμπορικά κέντρα για να πηγαίνουν να κάνουν τα ψώνια τους, να βλέπουν στα multiplex cinema τις αμερικανιές, να τρώνε στα fast-food τα σαβουροφαγητά, να πίνουν στα καφέ των 5 Ευρώ. Και είναι η πλειοψηφία στην κοινωνία. Τα εμπορικά κέντρα έχουν και μία άλλη χρήση. Τόποι ασφαλούς εναπόθεσης τέκνων (parking δηλαδή). Οι security εν ήδη παιδονόμων. Τους δίνουν και ένα χαρτζιλίκι και τα αφήνουν να ψωνίζουν, να παίζουν πιμπλίκια (παλιά καλή έκφραση των ημερών μου), να χαζεύουν στα multiplex πίνοντας γιγαντιαία αναψυκτικά. Δεν θα τα βλέπει ο ήλιος όλη μέρα, αλλά θα είναι ασφαλή. Γιατί αυτό έχει σημασία την σημερινή εποχή για τα παιδιά μας. Να είναι ασφαλή. Διότι στα πάρκα, όπως και σε κάθε άλλο ελεύθερο δημόσιο χώρο συχνάζουν μετανάστες, οι οποίοι είναι "επικίνδυνοι". Το Εμπορικό κέντρο αποτελεί την σύγχρονη γυάλα. Έχει ...

Σκηνές Βίας: Σκηνή 1η - Μεταναστεύοντας

Ο F. είναι 10 μήνες στην Ελλάδα, και σίγουρα δεν είναι ο παράδεισος που πίστευε ότι θα βρει ερχόμενος από το κατατρεγμένο Iraq. Στην χώρα του τα πράγματα είναι τραγικά, οπότε οπουδήποτε μακρυά είναι μία σωτηρία για αυτόν. Εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον δεν κινδυνεύει να γίνει κομμάτια από καμιά έκρηξη. Ξεβράστηκε σε ένα νησί της Ελλάδας και μετά από μήνες ταλαιπωριών βρέθηκε να μένει σε ένα διαμέρισμα – κλουβί στο κέντρο της Αθήνας. Η καθημερινότητα του άθλια, καθάρισμα τζαμιών στους δρόμους για πενταροδεκάρες. Αυτό που τον σκότωνε όμως καθημερινά ήταν οι συνεχείς συλλήψεις και ανακρίσεις από τους αστυνομικούς. Τι να κάνει? Που να πάει? Πίσω δεν μπορεί, σε άλλη χώρα να προωθηθεί δεν μπορεί. Είχε κουραστεί να κυνηγιέται και να κρύβεται καθημερινά. Και τα βράδια προσπαθούσε να στριμωχτεί σε ένα στρώμα 1Χ2 και να κουρνιάσει μέχρι να ξημερώσει. Μία μέρα ένας συμπατριώτης του είπε ότι υπάρχει μία περιοχή της Αθήνας στην οποία δεν υπάρχουν αστυνομικοί για να τον ελέγχουν, θα μπορεί να περπατάει...

Σκηνές Βίας - Σκηνή 4η - Ο reporter

Η άποψη είναι σαν την ....., όλοι έχουν από μία (στις τελείες προσθέστε ότι θέλετε) είχε αναφέρει ο σκηνοθέτης Eastwood για κάποιες κριτικές που του ασκήθηκαν και δεν συμφωνούσε. Εγώ θα εκφράσω την δική μου οπτική μέσα από ιστορίες. Ιστορίες που φαντάστηκα ότι "κάπως έτσι" θα είναι και τις οποίες έχτισα μέσα από τις προσλαμβάνουσες σε πεδία "μαχών", εικόνες από την τηλεόραση, και συζητήσεις επαϊόντων. Το τηλέφωνο κτυπούσε αρκετή ώρα αλλά αγνοούσε την δόνηση. Ο Λ. συνέχισε να πίνει το ποτό του συζητώντας έντονα με τους φίλους του στο κολωνακιώτικο στέκι της Πλουτάρχου τα της οικονομικής κρίσης. Ασταμάτητα συνέχιζε αυτό αναζητώντας την προσοχή του κατόχου του. Ο Λ. μην αντέχοντας άλλο έψαξε στην τσέπη του σακακιού του, το έβγαλε και κοίταξε τον αριθμό. Η φωνακλού από το κανάλι, «τι να θέλει Σάββατο απόγευμα;». Ζήτησε συγνώμη και βγήκε έξω να μιλήσει. «Ακούω» λέει βαριεστημένα. «Τρέξε γρήγορα στα Εξάρχεια, έχουν ξεκινήσει φασαρίες από τους αναρχικούς» ακούστηκε από τη...

Όχι άλλα Pins, passwords και καλώδια

Η ψηφ ιακή εποχή μας έχει αποσυντονίσει τελείως. Τις προάλλες ένας φίλος μου εξέφρασε το παράπονό του για την δυσκολία του πλέον να θυμάται τα τόσα pins και passwords που καλείται να χρησιμοποιεί για να κάνει τις διαδικτυακές εργασίες του. Pin (Personal Identification Number): κινητό, ΑΤΜ, mobile INTERNET κλπ. Δεν αποτελεί καλή λύση να κάνετε store τα pins των τραπεζών στο κινητό όπως επίσης να μην χρησιμοποιείται ένα pin num για όλα. Passwords: Τράπεζες, Internet Sites, Social Networks, οι υπολογιστές που χρησιμοποιείς. Χαμός!!!. Ή θα πρέπει να έχεις password για όλα, κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο, ή θα πρέπει να έχεις φοβερή μνήμη και να θυμάσαι τα τόσα pins&pass ή θα πρέπει να είσαι εξαιρετικά οργανωμένος με ένα κρυπτογραφημένο αρχείο pins και passwords το οποίο θα πρέπει να συντηρείς (μην ξεχνάμε τις επιβεβλημένες αλλαγές passwords - κυρίως από τράπεζες) το οποίο θα backup-αρεις συχνά ή καλύτερα να το κάνεις και versioning. Φρίκη!!! Αλήθεια πόσοι από εμάς δεν έχουμε lockarει το κ...

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τις επιπτώσεις της Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 24-25 Μαίου με συμμετοχή και ξένων επιστημόνων οι οποίοι ανήκουν στις λίγες ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες παγκοσμίως που ερευνούν τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, και τα πρακτικά τα έστειλε ένας συνάδελφος. Δεν είμαι σχετικός με το αντικείμενο και δεν παρακολούθησα το συνέδριο, όμως η ουσία των αποτελεσμάτων του συνεδρίου θα ενδιέφερε τον κάθε ένα εμάς. Παρατίθενται κάτωθι τα πιο βασικά σημεία: 1. 6πλάσιες αποβολές για μαγνητικά πεδία 16mG από πυλώνες 2. 69% παιδική λευχαιμία για αποστάσεις 3. Νομικό χάος που επιτρέπει στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας να εγκαθιστούν κεραίες χωρίς άδειες για ορισμένο χρονικό διάστημα και να μην τις απομακρύνουν ακόμα και με καταδικαστική απόφαση!!! 4. Τεχνικές λύσεις ώστε να έχουμε κινητή τηλεφωνία με πολύ χαμηλά όρια ακτινοβολίας 5. Εντυπωσιακό και παράδοξο πρόσφατο εύρημα που δείχνει ότι ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός σπάει πιο εύκολα στο 1/1000 της έντασης της ακτινοβολίας του κινητο...

Στον άγνωστο άστεγο.

Είναι ρακένδυτος και βρώμικος. Τον συναντάω χρόνια να περιφέρεται στην Πλάκα ντυμένος χειμώνα - καλοκαίρι με άθλια ρούχα τα οποία έχουν γίνει ένα με το σώμα του. Τον τελευταίο καιρό τον πετυχαίνω σχεδόν κάθε πρωί δίπλα σε ένα κάδο σκουπιδιών επί της οδού Απόλλωνος (ανάμεσα στις οδούς Νίκης και Βουλής) ξαπλωμένο σε μία αυτοσχέδια κατασκήνωση (ένα πεταμένο χαρτόκουτο). Τον τελευταίο καιρό τον βλέπω συνέχεια ξαπλωμένο. Φαίνεται ότι τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις και η ζωή του σιγά-σιγά. Ένα με τα σκουπίδια, μία ανθρώπινη απόγνωση. Κόσμος περνάει δίπλα και ρίχνει ένα βλέμμα και συνεχίζει. Σαν ένα σκυλί, σαν ένα μπόγος από παλιόρουχα πεταμένα σε μία γωνία. Ίσως να ενδιαφέρονται οι καταστηματάρχες που είναι δίπλα και να του δίνουν ένα πιάτο φαΐ. Για αυτό μένει εκεί κοντά. Το μόνο που του έμεινε είναι το ένστικτο της επιβίωσης και τίποτα άλλο. Ξεχασμένος σε ένα δικό του κόσμο περιμένει την λύτρωση.

Σκηνές μίας πόλης

Σκηνή 1η Αναμένωντας το λεωφορείο. Μεσημέρι Σαββάτου αναμένω στην στάση το λεωφορείο για να βρεθώ στο κέντρο της Αθήνας για έναν καφέ. Στην στάση μπροστά βρίσκεται μία πλατφόρμα. Η προσθήκη της πλατφόρμας μέσα στον δρόμο είναι μία καλή ιδέα από πλευράς του ΟΑΣΑ διότι αφενός διευκολύνει την πρόσβαση στα άτομα με ειδικές ανάγκες αφετέρου αποτρέπει το παρκάρισμα μπροστά από την στάση. Περπάτησα πάνω - κάτω σε αυτήν την ξύλινη πλατφόρμα 20 λεπτά αναμένοντας το λεωφορείο της γραμμής, βλαστημώντας από μέσα μου για το γεγονός ότι βαριόμουνα να περπατήσω 7 λεπτά μέχρι το μετρό αλλά και σκεπτόμενος ότι άμα φύγω τώρα θα έρθει. Την έχετε ζήσει αυτήν την αναμονή? Τώρα θα έρθει ή να φύγω? Και αν φύγει τότε το βλέπεις να έρχεται. Στην προοπτική της ήττας να στρίψω στην γωνιά και το λεωφορείο να περάσει δαγκώθηκα και περίμενα. Την αναμονή μου και την μοναξιά μου στην στάση την έσπασε ένα ζευγάρι ναρκομανών που ήρθαν δίπλα μου. Με τρόπο για να μην προκαλέσω καμία ένταση τους παρατηρούσα. Παρατ...

Πολίτης ή κάτοικος;

Πολλές φορές έχω απευθύνει το συγκεκριμένο ερώτημα σε φίλους μου για το πώς νιώθουν ζώντας στην πόλη μας. Σχεδόν όλες τις φορές μετά από μικρή σκέψη απαντούν "κάτοικοι". Σωστά οι περισσότεροι αυτό είμαστε. Απλά κατοικούμε στα διαμερίσματα μας, βγαίνουμε να διασκεδάσουμε με ένα μικρό κύκλο ανθρώπων που "τους πάμε" και "μας πάνε" και αυτό είναι. Δεν ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον μας, για την πόλη μας, για τους ανθρώπους γύρω μας. Και αν το κάνουμε κάποια φορά είναι γιατί μας έπιασε το φιλότιμο ή γιατί λυπηθήκαμε κάποιον ή γιατί αφορά την κατοικία μας. Στην γειτονιά που μένω πλέον εδώ και κάποιο καιρό, στον Βοτανικό, δραστηριοποιείται μία ομάδα κατοίκων προκειμένου να αποτρέψουν την πλήρη τσιμεντοποίηση της. ( http://elaionas.wordpress.com/ ) πρώην-βιομηχανικής αυτής περιοχής. Αποφάσισα να συμμετάσχω στις δραστηριότητες τις αν και βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι δεν θα καταφέρουν να επιτύχουν. Δυστυχώς ο λόγος του πολίτη σε αυτή την χώρα που την κυβερνούν οι εκ...

Εγκαταλείπoντας ένα βιβλίο...

Το ομολογώ. Τον τελευταίο μήνα λειτούργησα για πρώτη φορά ενάντια σε μία από τις βασικές αρχές μου ως αναγνώστης. Σταμάτησα το διάβασμα όχι ενός αλλά δύο μυθιστορημάτων. Μέχρι σήμερα όσο και να με κούραζε ένα βιβλίο που επέλεγα να διαβάσω, το έφτανα ως το τέλος. Θεωρούσα απαράδεκτο να εγκαταλείψω την πνευματική εργασία ενός ανθρώπου. Να σημειώσω ότι τα βιβλία που αποκτώ τα περνώ από λεπτό κόσκινο λογοτεχνικής κριτικής και στάθμισης πριν αποφασίσω να τα διαβάσω. Δεν διαβάζω από το "πανέρι". Να όμως που δύο κλασικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας με κουράσανε σε σημείο που να μην αντέχω πλέον. Όσες παραχωρήσεις και να έκανα, καταλάβαινα ότι δεν προχώραγα με τίποτα. Οι σελίδες άλλαζαν όλο και πιο αργά, οι λέξεις και οι έννοιες έχαναν το νόημα τους, οι αναπαραστάσεις αυτών στην μνήμη θόλωναν ενώ διαρκώς έπρεπε να ανατρέχω πίσω για να ξαναθυμηθώ την υπόθεση. Δεν μπορούσα. Αλλά και δεν προσπάθησα με τον σωστό τρόπο. Τα κείμενα αυτά δεν τα διαβάζεις ούτε στο κρεβάτι πριν κοιμη...