Christos B blog

Περίεργο το πως μου προέκυψε μία τέτοια διανοητική αναζήτηση. Ίσως γιατί βρέθηκα συχνότερα από άλλες φορές την τελευταία περίοδο να μπλέκομαι με τα μαθηματικά. Ναι, τα καταραμένα τα μαθηματικά βρέθηκαν μπροστά μου πάλι. Είμαι λίγο υπερβολικός βέβαια διότι λόγω της φύσης της εργασίας μου έρχομαι σε επαφή με αυτά συχνά, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Σε μικρότερο και με απλά κατανοητά μαθηματικά. Το πρόβλημα είναι τα άλλα, τα δύσκολα (βλέπε "ανώτερα"). Εγώ τα κατώτερα επιθυμώ. Ας είναι όμως. Το θέμα μας είναι τα μαθηματικά και εγώ. Ορίζουσες, διαστήματα, λογάριθμοι, μιγαδικοί, λέξεις και σύμβολα, τύποι και συναρτήσεις. Αφύσικα εριγμένα σε τεφτέρια και εγχειρίδια. Δίνουν άραγε λύση σε πρακτικά προβλήματα ή γράφτηκαν για να γραφούν. Όπως έλεγε και ο Ζαν Μωρεάς, "η τέχνη για την τέχνη", συνεπάγεται άραγε και το "μαθηματικά για τα μαθηματικά". Τι θα έλεγε ο Euler, ο Role, ο Pelerman, ο Heisenberg, ο Feynman, ο Gοdel και τόσοι άλλοι για την χρήση των μαθηματικών. Μας ...

Εισαγωγή: Στην μελέτη της γέννησης, της ανάπτυξης και της ανάλυσης του φαινομένου του καπιταλισμού εντρύφησαν πολλοί μελετητές από τις αρχές του 19ου αιώνα και μετά. Οι πιο σημαντικές όμως προσεγγίσεις του φαινομένου πραγματοποιήθηκαν από τους Marx και Weber των οποίων τις διαφορετικές οπτικές θα επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε στην παρούσα εργασία. Ο Karl Marx (1818-1883) με τα έργα του «Γερμανική Ιδεολογία» (1845), «Κομμουνιστικό Μανιφέστο»(1848) και «Κεφάλαιο» (1873) προσέγγισε μονοδιάστατα και με βάση την οικονομία τον καπιταλισμό ενώ ο Max Weber (1864-1920) με το έργο του «Η Προτεσταντική Ηθική και το Πνεύμα του Καπιταλισμού» (ΠΗ) (1904-1905/1920) προσέγγισε το φαινόμενο πολυδιάστατα με βάση κατά κύριο λόγο την ιδεολογία. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας και βασιζόμενοι κατά κύριο λόγο στις εργασίες μελετητών του Weber θα επιδιώξουμε να παρουσιάσουμε τις βασικές θέσεις των δύο διανοουμένων για το φαινόμενο του καπιταλισμού και ακολούθως να αναλύσουμε τις μεταξύ των διαφορές ...

Είμαι γενικά εναντίον των συμβόλων. Πιστεύω ειλικρινά ότι δεσμεύουν τις συνειδήσεις από συναισθηματικές παρορμήσεις και δεν αφήνουν τον ορθό λόγο να επικρατήσει. Ίσως η νεο-καντιανή πλέον σκέψη μου να φαίνεται κάπως aggressive ωστόσο στην καθημερινότητα μου έχω απομυθοποιήσει την έννοια των συμβόλων (θρησκευτικών, εθνικών, οπαδικών κλπ.). Οπωσδήποτε η έννοια του συμβόλου βοήθησε στην συνοχή των κοινωνιών και στην ομαδοποίηση των ανθρώπων σε μάζες, αλλά αυτό ... παλιά. Σύμφωνα με την wikipedia : "Το σύμβολο απευθύνεται σε καθαρά διανοητική λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης και βοηθά στην αποτύπωση και την απομνημόνευση ενός νοήματος. " Την σύγχρονη εποχή τα σύμβολα χάνουν τον σκοπό της δημιουργίας τους, δηλ. της συμβολής στην αποκρυπτογράφηση της έννοιας με την οποία συνδέονται. Η ευρεία δε χρήση τους σε καταναλωτικά προϊόντα υποτίμησε ολοκληρωτικά το όποιο κύρος είχε η χρήση τους. Για αυτό δεν καταλαβαίνω την σημασία του αναφερθέντος διαγωνισμού. Εν πάση περιπτώσει βρίσκω το ...

Παρακολουθούσα προχτές ένα documentary για τον αμερικάνο ζωγράφο Mark Rothko από την σειρά "Η δύναμη της Τέχνης" του BBC που μοίρασε το περασμένο φθινόπωρο η εφημερίδα "Καθημερινή". Στην συγκεκριμένη σειρά ωριαίων επεισοδίων ο κριτικός τέχνης Simon Schama παρουσιάζει 8 έργα της παγκόσμιας τέχνης που επηρέασαν την ζωή των δημιουργών τους. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο για την ζωή του Rothko o Schama παρουσίαζε πως τα έργα του Rothko με τίτλο Seagram Murals που έφτιαξε για το εστιατόριο Four Seasons επηρέασαν την μοντέρνα τέχνη ορίζοντας το κίνημα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού μαζί με την δουλειά του Jackson Pollock . Τα επιχειρήματα του Schama, τα οποία τα έθετε μπροστά από τα συγκεκριμένα έργα του Rothko, με έκαναν να αναρωτιέμαι από που αντλεί αυτήν την εικόνα για έργα τα οποία δεν είναι άλλο τίποτα από βαμμένα τελάρα σε ένα χρώμα (πχ κόκκινο) με ένα τετράγωνο (πχ μωβ) στην μέση (αναφέρομαι τυχαία σε ένα έργο του). Ειλικρινά, αφιέρωσα 20 λεπτά (απορώ για την υπομονή...