Χμμμ!!! παγιδευμένος σε βιβλία ιστορίας προσπαθώ να συγγράψω μία εργασία με θέμα την Φεουδαρχία. Με γοητεύει και με απωθεί ο τρόπος που προσπαθώ να το κάνω. Η γοητεία εκφέρεται από την έλξη που μου ασκεί το γεγονός ότι θα διαβάσω εξαιρετικά βιβλία ιστορίας. Αναφέρω μερικά: Berstein-Milza Ιστορία της Ευρώπης, Nicholas Η εξέλιξη του Μεσαιωνικού Κόσμου, North Δομή και Μεταβολές στην Οικονομική Ιστορία. Αυτό που με απωθεί είναι το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα (από το 1991 και αυτό είναι το τέταρτο ίδρυμα στο οποίο φοιτώ) δεν έχω μάθει, και το γράφω με πόνο ψυχής, να συγγράφω οργανωμένα μία εργασία (εργασία μαθήματος, απαλακτική εργασία μαθήματος, πτυχιακή εργασία, διπλωματική εργασία, εργασία για δημοσίευση). Παρά τα κείμενα που έχω διαβάσει για μεθοφδολογίες συγγραφής, παραμένω ένας κοινότυπος λογοκλόπος που συρράφει και μεταλλάσει λεγόμενα άλλων, χωρίς να καταθέτω πρότυπη ή έστω κριτική σκέψη. Αντιμετωπίζω διαδικαστικά την εργασία συγγραφής και όχι δημιουργικά. Με πονάει αυτό.
Εισαγωγή Ο J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης; [1] » Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση [2] ». Ο δε D. Nicholas [3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα [4] ». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων [5] ». Σκοπός αυτή...
Σχόλια