Περιγράφω την σκηνή. Σε ένα πάρτι 30 something καλοζωισμένων αστών, η ασχημούλα, με το υπέροχο ψεύτικο χαμόγελο, οικοδέσποινα αποσπά τρεις από τις πλέον κολλητές τις φίλες και απομακρύνονται από το προσκήνιο όπου διαδραματίζεται το κύριο event. Τρέχοντας χαρωπά ωσάν κορασίδες στο διάλειμμα του σχολείου πάνω στις 12ποντες tsiou - tsiou γόβες τους (... σαν να μου θυμίζουν κάτι από τις υστερικές protagon του αμερικάνικου Sx'N CTY) χώνονται στην κρεβατοκάμαρα της τσαχπίνας κυρίας, η οποία με το πονηρό ύφος «σας έχω μία έκπληξη» ανοίγει την τεραστίων διαστάσεων ντουλάπα της.. και !!! Αυτές υστεριάζουν. Τα μάτια τους γουρλώνουν μπροστά στον υπέρτατο καταναλωτικό ορυμαγδό. Οι φωνές σπάζουν και κρύσταλλα Yula . Η απόλυτη καταναλωτική υστερία. Είναι τόσο τυχερή η φίλη τους. Μπορεί να γεμίσει την απύθμενη ντουλάπα της με ένα κάρο ρούχα, παπούτσια... και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί το απόλυτο fashion victim . Και τότε ακούγεται ένα ουρλιαχτό σαν να έρχεται από την παγωμένη κόλαση. Δε...
Blogging is like logging into life, talking for nothing and for everything, sharing and hiding at the same time, saying things you never want to hear.