Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βουλιάζουμε στην βαρβαρότητα

Πτωχεύσαμε ως κοινωνία. Όχι ως οικονομία. Και δεν πτωχεύσαμε τώρα. Είμαστε πτωχοί χρόνια τώρα και τώρα καλούμαστε να το συνειδητοποιήσουμε.
Δεν έχει σημασία να καταγράψω αιτίες (εξάλλου υπάρχουν οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι κλπ που το έχουν κάνει με συνέπεια χρόνια τώρα) αλλά να παρουσιάσω μία δική μου εκτίμηση για το μέλλον, το πτωχευμένο και χρεοκοπημένο μέλλον μας.
Η αποτύπωση θα γίνει με τρόπο δομημένο (το αντίθετο της κοινωνίας μας) σε κάποιους τομείς της δραστηριότητας μας ως κοινωνοί/πολίτες/κάτοικοι.
Έχουμε λοιπόν:

Πολιτική: χρεοκοπία των αστικών κομμάτων που μας κυβερνούν και αύξηση επιρροής των ακραίων πολιτικών μορφωμάτων δεξιά-αριστερά.

Εσωτερική Μετανάστευση: Βίαιες εκδηλώσεις εναντίον μεταναστών από ακραίες ομάδες. Να αναφέρω ως παράδειγμα τις ακραίες εκδηλώσεις των Ταυλανδών εναντίον των Κινέζων μεταναστών στα τέλη του προηγούμενου αιώνα μετά την κατάρρευση της οικονομία της Ταυλάνδης. Κάτι αντίστοιχο πιστεύω ότι θα γίνει και εδώ.

Εξωτερική Μετανάστευση: Μαζική έξοδος πολιτών μας προς αναζήτηση εργασίας σε όλες τις μεριές του πλανήτη. Δυνατά μυαλά (brain drain) και χέρια θα προσφέρουν αλλού τις υπηρεσίες τους.

Εκπαίδευση (διότι παιδεία δεν έχουμε): Το ήδη παρηκμασμένο εκπαιδευτικό μας σύστημα, των κακών σχολείων, των κάκιστων πανεπιστημίων θα απαξιωθεί ακόμα περισσότερο. Δάσκαλοι και καθηγητές κακοπληρωμένοι, μαθητές και φοιτητές να ρέπουν στην τεμπελιά. Η παρα-παιδεία θα συνεχίζεται.

Υγεία: Τα δημόσια νοσοκομεία παρακμάζουν. Όσοι έχουν χρήματα θα απευθύνονται στην ιδιωτική υγεία. Οι υπόλοιποι θα συνεχίζουν να δίνουν φακελάκια στους κακοπληρωμένους και μέτριους προς κακούς γιατρούς προκειμένου να τους παρασχεθεί μία κάποια βασική περίθαλψη.

Δικαιοσύνη: Θα γίνει ακόμα χειρότερη. Αν έχεις λεφτά να λαδώσεις θα βρεις το δίκιο σου (έχεις, δεν έχεις).

Περιβάλλον: Καταπατήσεις, μόλυνση, τσιμεντοποιήσεις, καταστροφή του πλούτου της χώρας.

Αγροτική παραγωγή: Παρατημένα κτήματα και αγροτικές καλλιέργειες

Τουριστική δραστηριότητα: Υποβάθμιση της όποιας ποιότητας είχε αναπτυχθεί.

Βιομηχανία: ε!!! ναι! Όχι εδώ, δίπλα (Βουλγαρία, Ρουμανία κλπ)

Πολιτισμός: Χμ!!! είχαμε? Θα πάρει πάλι τα πάνω του το τραγούδι του αποχαιρετισμού (Καζαντζίδης κλπ).
Α ναι. Θα έχουμε τηλεόραση. Τούρκικα και αργεντίνικα σήριαλ.

Θα μπορούσα να γράψω και πολλά άλλα. Αλλά δεν έχει νόημα. Κουράστηκα.
Αν με ρωτούσε κάποιος τι θα μπορούσε να γίνει ως αντίδραση, θα του έλεγα ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι. Οι συμπολίτες μας δεν έχουν την απαιτούμενη παιδεία για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. Δεν μπορούν να αλλάξουν.
Στα διλήμματα Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα και Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε το μέλλον είναι : Βουλιάζουμε στην βαρβαρότητα.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…