με αφορμή τα Manolo Blahnik Είμαι από τους πρώτους αναγνώστες της free press Athens Voice και οφείλω να ομολογήσω ότι η κουλτούρα που διαπνέει την εφημερίδα ανταποκρίνεται στην δική μου. Το μεγαλύτερο μέρος της αρθρογραφίας με βρίσκει σύμφωνο. Σε ένα μεγάλο βαθμό με ικανοποιεί και το άλλο free έντυπο, η Lifo. Αν και είναι περισσότερο lifestyle έντυπο εντούτοις αρέσκομαι να την διαβάζω. Ενημερώνομαι περισσότερο από αυτά τα έντυπα, από ότι από οπουδήποτε αλλού. Περιμένω την κάθε Πέμπτη το πρωί να πάρω την κόπια που μου αντιστοιχεί και την διαβάσω μέχρι την Κυριακή. Αυτό όμως που με ανησυχεί είναι να πάψουν τα έντυπα αυτά να έχουν τον alternative χαρακτήρα τους. Να καταλήξουν σαν το Κλικ των 90's, του οποίου η γραφή ενέπνευσε και προκάλεσε, έφερε την διαφορετικότητα, για να καταλήξει να υιοθετηθεί από όλους, να αναπαραχθεί κακόγουστα και να χάσει το ιδιαίτερο κοινό που είχε, να γίνει ένα με την μάζα και οι ιδρυτές του να πλουτίσουν. Στην Athens Voice τις προάλλες διάβασα ένα άρθρο γι...
Blogging is like logging into life, talking for nothing and for everything, sharing and hiding at the same time, saying things you never want to hear.