Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όχι άλλο Made in China

Όποιο αντικείμενο και να σηκώσω γράφει από κάτω Made in China. Εντάξει είμαι λίγο υπερβολικός. Όχι τα πάντα, αλλά σίγουρα τα περισσότερα. Δεν είναι εκνευριστικό να φτιάχνονται σχεδόν τα πάντα εκεί, στην μακρινή χώρα των απογόνων των Τσιν;
Είναι; Μάλλον. Έχω μία άποψη για πιο λόγο κατασκευάζονται όλα εκεί (όχι δική μου, την έχω υιοθετήσει από τα διαγώνια διαβάσματα μου).
Ιδού η ιστορία που οδήγησε τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες εταιρείες να αναπτύξουν τις γραμμές παραγωγής τους στην χώρα των καπιταλιστο-κομμουνιστών.
Εν αρχή είναι η ιστορική φράση του Deng Xiaoping, ηγέτη των Κινέζων μετά τον θάνατο του Μάο και εμπνευστή της σφαγής στην πλατεία Tienanmen : "Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια". Η οποία και μεταφράζεται στο εξής: δεν έχει σημασία το κοινωνικό σύστημα που εφαρμόζεται (κομμουνισμός ή καπιταλισμός) αρκεί να ρέει το χρήμα (εννοείται στις τσέπες των μελών του κόμματος). Και ιδού η πολιτική ακροβασία "μία χώρα - δύο πολιτικά συστήματα" η οποία έχει δουλέψει καλά μέχρι σήμερα για τους "Κόκκινους".
Ορμώμενοι από την παραπάνω λεκτική πρόσκληση οι σκληροί καπιταλιστές της Δύσης άδραξαν την ευκαιρία, διαπραγματεύτηκαν με τους ιδεολογικούς αντιπάλους τους και επετεύχθη η συμφωνία.
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει απεριόριστο φτηνό εργατικό δυναμικό, απόλυτα πειθαρχημένο και ολιγαρκές.
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει την επίβλεψη των αργατών με στελέχη του κόμματος ώστε να μην απεργήσουν, να μην οργανώνονται σε σωματεία, να μην διεκδικούν.
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει ότι οι μισθοί των εργατών θα παραμένουν συμπιεσμένοι και δεν θα υπάρχουν διεκδικήσεις για αυξήσεις.
Η κυβέρνηση απαιτεί εξαιρετικά χαμηλή φορολογία από τις ξένες επιχειρήσεις.
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει σταθερότητα του πολιτεύματος (το απέδειξε με την ισχυρή καταστολή της εξέγερσης στην Tienanmen).
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει εξαιρετικά logistics - container. Λέγε με COSCO.

Οι επιχειρηματίες συμφώνησαν, πήγαν τα εργοστάσια εκεί και παράλληλα πούλησαν τεχνογνωσία στους Κινέζους. Παράγουν φθηνά και αποκομίζουν υπέρογκα κέρδη.
Από την άλλη πλευρά οι κομματάρχες της κυβέρνησης εξασφαλίζουν αφενός την ηρεμία των υπηκόων μέσω της παροχής εργασίας και αφετέρου απολάμβάνουν του πλούτου των συμφωνιών. Όπως αναφέρει και η Naomi Klein στο βιβλίο της Shock Doctrine το 97% των κινέζικης ιδιοκτησίας επιχειρήσεων βρίσκεται στα χέρια των απογόνων των μελών του ΚΚΚ. Αμ πως.

Ποια η συνέπεια για την Δύση όταν η παραγωγή είναι στην Ανατολή;
Για τους αρχι-καπιταλιστές τα είπαμε. Κέρδη. Και λογικό είναι διότι με την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία τα κέρδη είναι δυνατόν να μεγιστοποιηθούν αρκεί να τα επενδύσεις σε αυταρχικά καθεστώτα.
Για τους εργαζόμενους όμως; Ο φοβερός συνδυασμός: Ανεργία και καταναλωτισμός. Ανεργία διότι οι θέσεις εργασίας χάνονται αφού οι παραγωγικές επιχειρήσεις μετακομίζουν σε χώρες με πολύ χαμηλά κόστη παραγωγής. Καταναλωτισμός διότι τα προιόντα που παράγονται στις χώρες χαμηλού κόστους παραγωγής καταναλώνονται κατά κύριο λόγο από τις Δυτικές Χώρες.

Χμ! Πως το αντιμετωπίζουν αυτό τον ακραίο συνδυασμό οι κλασικοί οικονομολόγοι, οι μαρξιστές, οι νεο-κευνσιανοί, οι φριντμανικοί; Δεν ξέρω αν έχουν απάντηση. Εκείνο που ξέρω είναι ότι συμβαίνει.

Αναρωτιέμαι αν κάποια από τα παραπάνω "κίνητρα προς επιχειρήσεις" εφαρμοστούν στην Ελλάδα, που βιώνει μία "κρίση", θα επιτύχουμε την μείωση του χρέους; Θα πέσουν τα spread; Αναμένουμε το μέλλον εναγωνίως.
Ελπίζω όχι με τον Κινέζικο τρόπο γιατί θα γίνει τότε της.... Κορέας.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…