Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

4 Π για την Πολιτική

Στην τρέχουσα ρευστή πολιτική κατάσταση είναι γενικά δύσκολο κάποιος να ψηφίσει ένα κόμμα με συγκεκριμένα κριτήρια. Οι περισσότεροι συμπολίτες μας ψηφίζουν περισσότερο με το συναίσθημα και λιγότερο με την λογική.
Από την προσωπική μου οπτική γωνία αν μπορούσα να προσδιορίσω τα χαρακτηριστικά με βάση τα οποία θα ψήφιζα ένα πολιτικό κόμμα, θα το έκανα χρησιμοποιώντας τα λεγόμενα 4 Π του μάρκετινγκ προσαρμοσμένα όμως στην πολιτική. Αν και δεν είναι σύνηθες να μιλάς για την πολιτική χρησιμοποιώντας όρους της αγοράς, κατά την προσωπική μου άποψη στην σύγχρονη πολιτική οφείλεις να αξιοποιήσεις όλων των ειδών τα εργαλεία.
Ας επανέλθω στην θεώρηση μου. Ναι, τα 4 Π του marketing (price, product, promotion and place) προφανώς δεν έχουν συσχέτιση με αυτό που θέλω να πω για την πολιτική. Όμως αν τα θέσουμε με μία άλλη οπτική τότε θα έχουν ενδιαφέρον. 

Τι πρέπει να έχει ένα πολιτική κόμμα για να πείσει: 

Πρώτο Π: Πολιτική Ιδεολογία.
Ένα σύνολο θέσεων, απόψεων, προτάσεων το οποίο με συνεκτικό τρόπο δίνει ένα όραμα για την κοινωνία και προτείνει μία έξοδο από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει η πολιτεία μας. Κατά συνέπεια ένας πολίτης διαβάζοντας το εν λόγω κείμενο θέσεων μπορεί να αποφανθεί αν ταιριάζει στην δική του κοσμοθεωρία και ταυτόχρονα μπορεί να δώσει ένα όραμα και να το στηρίξει. Η δική μου κοσμοθεωρία βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό που αποκαλείται σοσιαλ-φιλελευθερισμός και το όρισε για πρώτη φορά ο John Rawls ενώ το ανέδειξε μέσα από την θεωρία του Τρίτου Δρόμου ο Antony Giddens. Ένα πολιτικό κόμμα που θα συνδύαζε ιδεολογική την κοινωνική πολιτική με την οικονομία της αγοράς είναι κάτι που θα με ικανοποιούσε. Σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής πιστεύω ότι λύση στο πρόβλημα είναι η εφαρμογή Κευνσιανών (Keynes) και νεο-κευνσιανών (Krugman, Stiglitz) πολιτικών κυρίως διότι υπήρξαν επιτυχημένες στο παρελθόν και θεωρώ ότι η εφαρμογή τους μπορεί να δώσει λύση και στο τωρινό πρόβλημα. 

Δεύτερο Π: Πρόγραμμα.
Μετά την διαμόρφωση μίας συνεκτικής ιδεολογίας που οφείλει να απαντά στα κρίσιμα ερωτήματα της κοινωνίας και της οικονομίας (ανεργία, μετανάστευση, φτώχεια, κακή εκπαίδευση, ενέργεια, απορρίμματα κλπ) χρειάζεται να αποτυπωθεί το τεχνοκρατικό κομμάτι. Αυτό που αναμένω από ένα πολιτικό κόμμα είναι ένα πρόγραμμα ενεργειών και έργων με τρόπο συνεκτικό χρησιμοποιώντας τις σύγχρονες τεχνικές διαχείρισης. Χρησιμοποιώντας χρονοδιαγράμματα, milestones, εναλλακτικά σενάρια θα ήθελα να δω προτεραιοποίηση στα κρίσιμα ζητήματα με σαφώς κοστολογημένες λύσεις. Και αυτό θα πρέπει να γίνει αποτυπώνοντας την επίδραση που θα έχουν στο κοινωνικό σύνολο.
Η δυσκολία σε ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι αν θα πρέπει να προτείνεις δύσκολες αλλαγές, αλλαγές που ενδεχομένως θα προκαλέσουν αντιδράσεις στην κοινωνία και θα επιφέρουν πολιτικό κόστος. Αυτή είναι μία πραγματική δυσκολία για την οποία χρειάζεται να διαθέτει ένα κόμμα πλούτο από το τρίτο Π. 

Τρίτο Π: Πρόσωπα.
Το ανθρώπινο δυναμικό που θα στελεχώσει ένα πολιτικό κόμμα είναι αυτό που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στην κοινωνία. Ρίχνοντας μία γρήγορη ματιά στο πολιτικό δυναμικό των υπαρχόντων πολιτικών κομμάτων διαπιστώνει κάποιος πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο των ανθρώπων που έχουν αναλάβει να μας εκπροσωπούν την δύσκολη αυτή περίοδο.
Χρειάζονται άνθρωποι ελκυστικοί. Όχι μόνο εμφανισιακά, αλλά κυρίως διανοητικά, πολιτισμικά, ηθικά. Οι άνθρωποι αυτοί θα επωμιστούν το δύσκολο έργο να πείσουν τους συμπολίτες μας για το όραμα και το πρόγραμμα του πολιτικού κόμματος. Αλλά και είναι αυτοί που θα πρέπει να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα και κύριο γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Τέταρτο Π: Προώθηση της πολιτικής.
Το τελευταίο Π στόχο έχει την προσέγγιση των πολιτών. Θα πρέπει να αναζητηθούν τα μέσα προώθησης τα  οποία θα αξιοποιήσουν τα πρόσωπα για να προωθήσουν πολιτικές και πρόγραμμα. Η σύγχρονη εποχή προσφέρει πολλά κανάλια επικοινωνίας κυρίως μέσω των νέων τεχνολογιών ώστε οι θέσεις των κομμάτων να φτάνουν σε όλους τους πολίτες. Αυτό που καλείται να κάνει ένα κόμμα είναι να διαμορφώσει πολιτικές και πρόγραμμα με τρόπο σαφή και και κατανοητό για τους περισσότερους πολίτες.


Τέλος
Ολοκληρώνοντας αυτό το μικρό άρθρο θα προσπαθήσω να απαντήσω στο ερώτημα; Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν έναν πολίτη να υποστηρίξει μία πολιτική ιδεολογία. 
Συνοπτικά είναι τα ακόλουθα:
1. Επίδραση από το οικογενειακό περιβάλλον (κληρονομική πολιτική ιδεολογία)
2. Ταξική κατάσταση.
3. Οικονομική κατάσταση.
4. Εκπαιδευτική διαδικασία
5. Κοινή γνώμη

Μπορεί να είναι και άλλα. Ίσως κάποιος μπορεί να συμπληρώσει.

Σε εμένα προσωπικά η διαμόρφωση της πολιτικής μου κουλτούρας ήταν αποτέλεσμα μία εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Αν με ρωτούσε κάποιος τι να διαβάσει για να κτίσει μία πολιτική κουλτούρα θα του πρότεινα τα εξής έργα και συγγραφείς. Η κάτωθι λίστα περιλαμβάνει έργα με τα οποία έχω ασχοληθεί και η παράθεση γίνεται με χρονολογική αναφορά για να γίνει κατανοητή και η διαδικασία των αλληλεπιδράσεων.

Adam Smith -  Πλούτος των Εθνών + Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων (Κακώς οι φιλελεύθεροι επικεντρώνονται μόνο στο πρώτο έργο και αγνοούν το δεύτερο το οποίο είναι συμπληρωματικό του πρώτου.)
Karl Marx - Κεφάλαιο + Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα (Κακώς οι αριστεροί επικεντρώνονται μόνο στο πρώτο έργο και αγνοούν το δεύτερο το οποίο είναι συμπληρωματικό του πρώτου.)
Mαx Weber - Προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού.
John Maynard Keynes - Γενική θεωρία για την εργασία, το χρήμα, τους τόκους
Milton Friedman - Καπιταλισμός και Ελευθερία
Friendrich Hayek - Ο δρόμος προς την Δουλεία
John Rawls - Θεωρία της Δικαιοσύνης
Elie Kendourie - Ο Εθνικισμός
Anthony Giddens - Ο Τρίτος δρόμος
Joseph Stiglitz- Το τίμημα της Ανισότητας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…