Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πως να μετακινήσεις ένα ποτήρι με νερό από το σημείο Α στο σημείο Β. Μία πολιτική διελκυστίνδα

Τα μάτια μου περιπλανήθηκαν από το βιβλίο (δείτε εδώ τι διαβάζω) στην τηλεόραση. 
Εκπομπή πολιτικού διαλόγου. 
Ένα τραπεζο - παράθυρο (βλέπε panel) με τρεις πολιτικούς από τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα της παρούσας κατάστασης.  
Χωροταξικά ο αριστερός καθόταν δεξιά, ο δεξιός στο κέντρο και ο κεντρώος αριστερά. Θα έλεγες ότι η χωροταξική μίξη δείχνει και το πολιτικό μείγμα των καιρών μας δηλ. ότι να ' ναι.
Ο αριστερός έχοντας ενσκήψει προσφάτως στην πολιτική ανέπτυσσε μια θεώρηση περί έξωθεν κέντρων που έχουν συμφέροντα ενάντια στην χώρα μας και θέλουν το κακό μας. Δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τον συλλογισμό του. Το βλέμμα μου μετακινήθηκε από τους άλλους δύο, επαγγελματίες πολιτικάντηδες οι οποίοι ασφυκτιούσαν και περίμεναν την δική τους σειρά να γκαρίξουν και κόλλησε πάνω στο ποτήρι με το νερό που γυρόφερνε ο ομιλών. Και τότε το διαβολικό μου μυαλό σκαρφίστηκε τι ερώτηση θα ήθελα να κάνει ο animateur (ε!!! ο δημοσιογράφος θέλω να πω) στους τρεις αυτόκλητα προσκεκλημένους στην LG TV μου. 

Ερώτηση: Τι πρέπει να κάνετε για να μετακινήσετε το ποτήρι με το νερό από το σημείο Α στο σημείο Β.



Εκπρόσωπος αριστερού κόμματος: 
Πρώτα την έπεσε στα κόμματα που για σαράντα χρόνια κατέτρωγαν τις σάρκες του λαού μας , αναφέροντας ότι μέχρι σήμερα τα έργα ήταν αποτέλεσμα συνδιαλλαγών και διαφθοράς. 

Ακολούθως παίρνοντας την κατάλληλη απόσταση από το υποκείμενο της μελέτης άρχιζε να αναπτύσσει μία μετα-μοντέρνα προσέγγιση του θέματος αξιοποιώντας όλα τα εργαλεία της μαρξικής και μετα-μαρξικής ανάλυσης από τον Καστοριάδη μέχρι τον Μπαντιού και τον από τον Πικετί μέχρι τον Ζίζεκ.

Ξεκίνησε την εμβριθή ανάλυση του δίνοντας τον ορισμό του νερού ως αγαθό το οποίο πρέπει να παρέχεται δημόσια προς όλους χωρίς κόστος. Καταφέρθηκε ενάντια στα ξένα κέντρα που επιζητούν το ξεπούλημα "μπιτ παρά" των αγαθών της χώρας, όπως το νεράκι μας, και ανέφερε ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έρχεται σε αντίθεση με τις ανάγκες και τα συμφέροντα των συμπολιτών μας. Πρότεινε δε την κρατικοποίηση όλων των εταιρειών εμφιάλωσης μεταλλικού νερού με την μορφή συνεργατικών αλληλέγγυων σχημάτων διότι όπως ανέφερε τα νερά αυτά είναι κατάλληλα για δίαιτα με χαμηλό νάτριο και δεν ταιριάζουν στην πλούσια σε νάτριο  μεσογειακή διατροφή. 

Ακολούθως έκανε μια ανάλυση για τι είδους εργασιακές σχέσεις έχουν αναπτυχθεί στο εργοστάσιο στο οποίο κατασκευάστηκε το ποτήρι μέσα στο οποίο βρίσκεται το νερό θέτοντας κάποια ερωτήματα τα οποία έχριζαν άμεσων απαντήσεων (από ποιον άραγε;)
Έχουν ανεπτυγμένο το ταξικό τους κριτήριο οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο; 
Υπάρχει συνδικαλιστικός φορέας: 
Υπάρχει σε ισχύ συλλογική σύμβαση εργασίας; 
Ο βιομήχανος - εργοδότης πληρώνει τις φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές ή είναι σε καμιά λίστα (Panama/ Langard / Falciani / Boyarns κλπ);

Μετά ανέπτυξε μία επιχειρηματολογία ότι για την μετακίνηση του ποτηριού πρέπει να ληφθούν υπόψη οι περιβαλλοντικές συνθήκες. Πχ αν το σύρεις μπορεί να προκαλέσεις τριβή, η οποία με την σειρά της μπορεί να προκαλέσει την έκκληση στην ατμόσφαιρα σωματιδίων από την επιφάνεια, τα οποία θα συμβάλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Τελικά μετά από πολύ σκέψη ανέφερε ότι το ζήτημα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο για να προτείνει ένα τρόπο μετακίνησης του ποτηριού από το σημείο Α στο σημείο Β και θεωρεί ότι θα πρέπει να το περάσει από την πολιτική επιτροπή του κόμματος ώστε να δοθεί μία πολιτική λύση σε ένα τέτοιο τεχνοκρατικό πρόβλημα.

Ικανοποιημένος σταύρωσε τα χέρια, ατένισε το ποτήρι με το νερό από απόσταση και κούνησε το κεφάλι του χαμογελώντας σιβυλλικά.

Συμπέρασμα: Το ποτήρι με το νερό δεν πρόκειται να μετακινηθεί από το σημείο Α στο σημείο Β.

Εκπρόσωπος δεξιού κόμματος. Ο εν λόγω εκπρόσωπος του λαού μας, αφού τα "έχωσε" στα εκ των αριστερών του πολιτικά κόμματα για ανικανότητα διακυβέρνησης και φορομπηχτικά μέτρα, το πρώτο που έκανε ήταν να πιάσει το ποτήρι ώστε να δει ότι είναι αληθινό και ότι είναι γεμάτο νερό (!!ξέρεις: εμπειριοκρατία, πολιτικός φιλελευθερισμός - Locke, Hobes, κλπ). 
Μετά έκανε μία εκτενή αναφορά στον Ύψιστο Θεό που μας χάρισε την πηγή της ζωής, δηλ. το πεντακάθαρο και αμόλυντο νεράκι μας (για να κλείσει το μάτι και στο ποίμνιο). 
Εν συνεχεία αναφέρθηκε στην φοβερή ποιότητα του ελληνικού νερού και εκτόξευσε μύδρους  και απειλές ενάντια στις γειτονικές χώρες που μολύνουν τα ποτάμια μας με χημικά κατάλοιπα. Στόχος βέβαια η αναθάρρηση του εθνικού μας φρονήματος (κλείσιμο ματιού και στους υπερ-πατριώτες).  
Ακολούθως ως καλός πατερναλιστής (δηλ. Μαυρογιαλούρος) στράφηκε προς τις κάμερες εγγυήθηκε στην πολιτική του τιμή ότι το νερό πρέπει να υπάρχει σε κάθε σπίτι, και ότι αυτός και μόνο αυτός μπορεί να το προσφέρει στο λαό (δηλ. θα φτιάξω γιοφύρια, θα φέρω ποτάμια κλπ). 
Εν συνεχεία, σηκώνοντας το ποτήρι και έλεγξε από στο πάτο του την χώρα κατασκευής (ο προηγούμενος το αμέλησε) διαπιστώνοντας ότι είναι made in PRC (μην μου πεις πως δεν κατέχεις τι έστι PRC!!) και εξαπολύοντας μία αντικομμουνιστική θεατρική μανιέρα έδωσε την υπόσχεση ότι ΘΑ ξαναφτιάξουμε τα εργοστάσια μας, μειώνοντας τους φόρους  ώστε να μπορεί  ο λαός μας να πίνει από τα "γιουλα" νεροπότηρα το γάργαρο ελληνικό νεράκι που μας χάρισε ο καλοκάγαθος Θεός, το καλύτερο της υφηλίου.
Αφού ξερόβηξε και έσιαξε τον Windsor κόμπο της γραβάτας του, ανακοίνωσε ότι για τον τρόπο μετακίνησης του ποτηριού θα χρειαζόταν να δημιουργηθεί μία επιτροπή, να γίνει μία μελέτη και με συντηρητικές εκτιμήσεις και την βοήθεια της Παναγίας, εκτίμησε ότι το νεροπότηρο δύναται να μετακινηθεί μέχρι το σημείο Β/3.  Για το υπόλοιπο της διαδρομής πρότεινε να το δούμε μετά από τις επικείμενες εκλογές. 
Αφού χαμογέλασε στο κοινό, έκανε το σταυρό του έπιασε τον winsdor και κρυφοκοίταξε προς το κινητό. Στο αι-phonie η εταιρία δημοσκοπήσεων την οποία πληρώνει  για να τον "σπρώχνει" του έστελνε τις ακροαματικότητες του τηλεπαραθύρου. Ικανοποίηση. Μας βλέπουνε.

Συμπέρασμα: Το ποτήρι με το νερό πιθανόν να μετακινηθεί σε ένα άσχετο σημείο το οποίο θα είναι άχρηστο για όλους, θα εξατμιστεί το νερό, θα σκονιστεί το ποτήρι και θα συνεχίσουν να υπάρχουν υποσχέσεις για την ολοκλήρωση του έργου.

Εκπρόσωπος κεντρώου κόμματος. Αφού τα έχωσε στην λαϊκή δεξιά και την λαϊκή αριστερά αναφέρθηκε στην ιστορία του κεντρώου κόμματος παρουσιάζοντας όλα τα έργα που έχει κάνει για τον λαό τα χρόνια που ήταν στην εξουσία. 
Ξεκίνησε αναπτύσσοντας μία επιχειρηματολογία για την σημασία του νερού ως κοινωνικού αγαθού και ενοποιητικού στοιχείου της κοινωνίας, κάνοντας εκτενή αναφορά σε τσιτάτα του ιδρυτή του κόμματος. 
Ακολούθως έκανε μία εκτίμηση ότι η υλοποίηση του έργου πιθανών να απαιτήσει την συναίνεση των συνδικαλιστικών φορέων όποτε θα έπρεπε να το διαβουλευθεί το έργο με αυτούς καθώς και με τα σωματεία εργαζομένων. Εκτίμησε ότι για να πραγματοποιηθεί η συναίνεση θα απαιτούνταν να γίνουν μερικές προσλήψεις στο δημόσιο με ικανά στελέχη από τα συνδικαλιστικά σωματεία με στόχο βέβαια την βέλτιστη παρακολούθηση του έργου  
Ακολούθως πρότεινε την ανάθεση του έργου σε εγνωσμένης φήμης εργολαβική εταιρεία, μετά από διαγωνισμό βέβαια, και την χρηματοδότησή του με κοινοτικά κονδύλια. Το έργο θα το πάρει η εταιρεία που θα προσφέρει την βέλτιστη τιμή (after Cost Benefit Analysis), ώστε να συμπεριληφθούν και τα ανταποδοτικά οφέλη (ξέρεις εσύ!). 
Εν συνεχεία εκτίμησε ότι το έργο πιθανόν να παρουσιάσει προβλήματα και καθυστερήσεις και πιθανόν να απαιτούνταν επιπλέον χρήματα και αλλαγή της ημερομηνίας ολοκλήρωσης. Ενδεχομένως να χρειαστεί να υλοποιηθούν μερικές αχρείαστες εγκαταστάσεις και να αγοραστούν μερικά αχρείαστα μηχανήματα ωστόσο είναι απαραίτητα διότι ποιος ξέρει! (risk analysis) μπορεί κατά την φάση της μετακίνησης από το σημείο Α στο σημείο Β να σπάσει το ποτήρι και να χυθεί το νερό. 

Συμπέρασμα: Το ποτήρι με το νερό πιθανόν να μετακινηθεί από το σημείο Α στο σημείο Β αλλά μάλλον όχι σε ευθεία γραμμή, μετά από πολλές παρατάσεις και με υπερ-κοστολογήσεις. Αν το ποτήρι φτάσει στο σημείο Β μάλλον θα έχει υποστεί ζημιές, η μισή ποσότητα νερού θα έχει χυθεί και το πιο πιθανό είναι να μην μπορεί να... ξεδιψάσει κανέναν.

Στην πατρίδα μας είναι πολύ δύσκολο το πιο απλό.

Απλά χρειάζεται κάποιος να πάρει ένα ποτήρι νερό από το σημείο Α και να το πάει σώο στο σημείο Β χωρίς να σπάσει το ποτήρι, χωρίς να χύσει το νερό, να το κάνει άμεσα με το λιγότερο δυνατό κόστος και να μπορεί να ξεδιψάσει ένας διψασμένος. Σας φαίνεται δύσκολο;







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …