Christos B blog

Όποιο αντικείμενο και να σηκώσω γράφει από κάτω Made in China. Εντάξει είμαι λίγο υπερβολικός. Όχι τα πάντα, αλλά σίγουρα τα περισσότερα. Δεν είναι εκνευριστικό να φτιάχνονται σχεδόν τα πάντα εκεί, στην μακρινή χώρα των απογόνων των Τσιν; Είναι; Μάλλον. Έχω μία άποψη για πιο λόγο κατασκευάζονται όλα εκεί (όχι δική μου, την έχω υιοθετήσει από τα διαγώνια διαβάσματα μου). Ιδού η ιστορία που οδήγησε τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες εταιρείες να αναπτύξουν τις γραμμές παραγωγής τους στην χώρα των καπιταλιστο-κομμουνιστών. Εν αρχή είναι η ιστορική φράση του Deng Xiaoping , ηγέτη των Κινέζων μετά τον θάνατο του Μάο και εμπνευστή της σφαγής στην πλατεία Tienanmen : "Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια". Η οποία και μεταφράζεται στο εξής: δεν έχει σημασία το κοινωνικό σύστημα που εφαρμόζεται (κομμουνισμός ή καπιταλισμός) αρκεί να ρέει το χρήμα (εννοείται στις τσέπες των μελών του κόμματος). Και ιδού η πολιτική ακροβασία "μία χώρα - δύο πολιτικά συστήματα" η οπ...

Ας το παραδεχτούμε. Οι κοινωνίες δεν είναι μηχανισμοί στους οποίους διαμορφώνοντας μία ροή ενεργειών (βλέπε νόμοι) θα λειτουργούν σωστά και θα καταλήγουν σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα, την εύρυθμη και χωρίς προβλήματα λειτουργία τους. Είναι πολύπλοκοι οργανισμοί και πάντοτε θα υπάρχουν προβλήματα για τα οποία θα προτείνονται "οριστικές λύσεις" που δεν θα τα επιλύουν. Στην ουσία οι ενέργειες για την επίλυση ενός προβλήματος σκοπό έχουν τον περιορισμό της έκστασης του και σε καμία περίπτωση την πλήρη λύση του. Εν προκειμένω θα αναφερθώ σε ένα πρόβλημα που εμφανίζεται συχνά στην "επικαιρότητα", και καταναλώνει "τόνους μελανιού" για διαπιστώσεις, προτάσεις, λύσεις, αυτό της εκ του ποδοσφαίρου εκπορευόμενης βίας (χουλιγκανισμός). Το συγκεκριμένο πρόβλημα εμφανίστηκε στην Ελλάδα μαζικά και συγκροτημένα από τις αρχές της δεκαετίας του '80 και συνεχίζει να υφίσταται σε έντονο βαθμό. Οι αιτίες είναι αρκετές και έχουν καταγραφεί σε κείμενα κοινωνιολόγων εδώ και χ...

Εισαγωγή Για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) η εκπαιδευτική πολιτική υπήρξε βασική επιδίωξη με σκοπό την διατήρηση και την ανάπτυξη της πολιτισμικής ταυτότητας και κληρονομιάς όπως αυτή διαμορφώθηκε ως συνδυασμός ελληνικών, ελληνιστικών, ρωμαϊκών και χριστιανικών πολιτισμικών στοιχείων. Αυτοκράτορας και Εκκλησία υπήρξαν βασικοί πυλώνες για την εφαρμογή αυτής της εκπαιδευτικής πολιτικής. Ανεξαρτήτως της κρατικής μέριμνας ο πολίτης της αυτοκρατορίας έφερε μία ιδιαίτερη αίσθηση της ανωτερότητας της παιδείας του και παράλληλα θεωρούσε όλους όσοι δεν κατείχαν παρόμοια πολιτισμικά χαρακτηριστικά ελαττωματικούς ή και ανίκανους. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα επιδιωχθεί μία συνοπτική περιγραφή των τριών εκπαιδευτικών βαθμίδων: βασική, δευτεροβάθμια και ανώτερη. Θα γίνει μία αναφορά στα αντικείμενα διδασκαλίας κάθε βαθμίδας, θα παρουσιαστεί ο ρόλος των ιδιωτών και δημοσίων δασκάλων και θα γίνει αναφορά στον ρόλο του κράτους και της εκκλησίας. Για την ανώτερη εκπαίδευση θα γίν...

Οι πρόσφατες απεργίες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς με εξανάγκασαν να περπατήσω στο κέντρο της πόλης κατά την μετάβαση προς στην εργασία μου. Αν και κάτοικος του κέντρου της Αθήνας δεν έχω συχνά την δυνατότητα να περπατώ περιοχές της πόλης που δεν επιλέγω, ωστόσο οι απεργιακές κινητοποιήσεις μου έδωσαν αυτή την "ευτυχία". Στο συγκεκριμένο post και στα πλαίσια μίας διαδρομής εντυπώσεων και σκέψεων νιώθω την ανάγκη να αποτυπώσω εικόνες και σκέψεις για αυτά που είδα. Σημείο ενδιαφέροντος 1 . Ανηφορίζοντας την Αγίου Κωνσταντίνου προς την Ομόνοια παρατηρούσα δεξιά - αριστερά του δρόμου αρκετές ομάδες των 3-4 ατόμων αφρικανικής ή αραβικής προέλευσης να περιφέρονται άσκοπα σε ένα δρόμο που δέσποζε από την μία μεριά το ανακαινισμένο Εθνικό θέατρο και από την άλλη ο λαβωμένος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου. Παρατηρώντας τους μετανάστες συνειδητοποίησα ότι σε σχέση με τις δικό μου τρόπο ζωής υπάρχει ένας παράλληλος, υπόγειος, παράνομος κόσμος στον οποίο κινούνται οι απάτριδες και στον οποίο...

Εισαγωγή Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ». Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610...

Συνυπάρχουν σ’ εμένα δύο σχεδόν ασυμβίβαστα πράγματα, χωρίς να μπορώ να καταλάβω πως: μια πολύ θερμή ιδιοσυγκρασία, με αισθήματα δυνατά, ασυγκράτητα, και μια σκέψη αργή, συγκεχυμένη, με ιδέες που μου έρχονται πάντα εκ των υστέρων. Θα έλεγε κανείς πως η καρδιά και το μυαλό μου δεν ανήκουν στο ίδιο άτομο. Η αίσθηση πλημμυρίζει τη ψυχή μου ακαριαία, σαν αστραπή· αλλά αντί να με φωτίσει, με καίει και με τυφλώνει. Αισθάνομαι τα πάντα, αλλά δεν βλέπω τίποτα. Είμαι φλεγόμενος, αλλά βλαξ. Για να σκεφτώ, πρέπει να είμαι ψύχραιμος. Το περίεργο είναι πως είμαι ιδιαίτερα εύστοχος, ή ακόμα και πνευματώδης, αρκεί να με περιμένουν. Βρίσκω τις πιο αποστομωτικές απαντήσεις, αλλά μονάχα με την ησυχία μου, γιατί επιτόπου δεν θυμάμαι να έκανα ή να είπα ποτέ τίποτα αξιόλογο.(Ρουσσώ - Εξομολογήσεις, Ι, 123-4)

Εισαγωγή Η οικονομική και κοινωνική δίνη στην οποία ευρίσκεται η Ελλάδα την παρούσα στιγμή είναι αποτέλεσμα των διαχρονικών αδυναμιών της οι οποίες δεν της επέτρεψαν να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που της δόθηκαν και να δομηθεί ως ένα σύγχρονο δυτικό-ευρωπαϊκό κράτος. Βιώνουμε αυτές τις μέρες αυτό που αποκαλεί εύστοχα ο Τσουκαλάς ως «μία μορφή επιθετικής οικονομικής βίας από τις αγορές» οι οποίες επιτρέπουν στους κερδοσκόπους (άραγε υπάρχουν και χασοσκοποί αναρωτήθηκε πρόσφατα ένας σύγχρονος επιχειρηματίας - «φιλόσοφος») να εκφράζουν απεριόριστη επιθετικότητα ενάντια σε μία χώρα οικονομικά απροστάτευτη. Ωστόσο δεν είναι κάτι που συνέβη μόνο τώρα, έχει συμβεί και στο παρελθόν (ακόμα και με χρεοκοπίες – βλέπε τις αντίστοιχες των ετών 1893 και 1932) και δεν οφείλεται τόσο στην στάση των αγορών, πάντα κερδοσκοπικές ήτανε, όσο στην δομή του ελληνικού κράτους. Ωστόσο αυτό που την κάνει πιο έντονη είναι ότι η σημερινή οικονομική κρίση είναι η πρώτη μετά από 36 χρόνια συνεχούς ανάπτυξης...