Δευτέρα, Δεκεμβρίου 19, 2005

Φραντσέσκο Πετράρκα ΛΑΟΥΡΑ

Έρωτα, ιδές τη νια που μας δοξάζεικι είν' όλη περηφάνια και καμάρι,κοίτα τι γλύκα που έχει και τι χάρηκι είναι σαν λάμψη που ο ουρανός σταλάζει.
Κοίταξε με τι σπάνια τέχνη βάζειτο χρυσάφι και το μαργαριτάρικαι πώς σιγά με ανάλαφρο ποδάριπερπατεί και πώς στρέφει και κοιτάζει.
Κάτω απ' τα δέντρα τα πυκνογυρμένα, χορτάρια κι άνθη που τη γη στολίζουν να τα πατήσει την παρακαλούνε.
Φεγγοβολούν τα αιθέρια μαγεμένα, γιατί εκεί που τα μάτια της θωρούνε τόση γαλήνη κι ομορφιά χαρίζουν.
μτφρ. Μαρίνος Σιγούρος (1885-1961)

Δεν υπάρχουν σχόλια: