Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Karl Vennberg's: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ



Θέλω να ζήσω σε πολυκατοικία.
Πέφτοντας το σκοτάδι στον κήπο μου
ακούω τους γείτονες που θορυβούν,
αυτό το αιώνιο ξενύχτι του νεκρού στο σουηδικό τοπίο.

Οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να με ενοχλούν
χτυπώντας λάθος πόρτα
όταν γυρίζουν πίσω αργά τη νύχτα ζαλισμένοι
θέλω να ακούω τους καυγάδες τους, τον έρωτά τους
και το αβάσταχτο τραγούδι απ' το γραμμόφωνο
μέσ' απ' τους τοίχους
και να οσμίζομαι τη ζωή τους
στα αποτσίγαρα και στα σημειώματα της σκάλας
της εισόδου.

Θέλω να με ξυπνάει η εφημερίδα
πέφτοντας στο κουτί
έτσι που ο έξω κόσμος
να πάρει τους εφιάλτες μου.

Δεν αντέχω οι τοίχοι αυτοί οι κλειστοί
να έχουν για μάτια καθρέφτες,
τις φιμωμένες φωνές τους.

Τα άνθη της μηλιάς πέφτουν
όπως σε γιαπωνέζικη κάρτα.
Ό,τι κοιτάζω είναι τα παιδικά μου χρόνια,
ό,τι ακούω οι θόρυβοι της γειτονιάς.
Πρέπει να υπάρχει κάπου κάποια σκάλα,
εκεί που βήματα σειρήνες τους σκεπάζουν.

(μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ)
Σύγχρονη Σουηδική Ποίηση.
Είκοσι ποιητές του εικοστού αιώνα.
Πρόλογος-επιλογή-μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, επιμέλεια των ποιημάτων: Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Αθήνα, εκδ. Γνώση, 1994, σσ. 107-108.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τι είναι Προσήνεια

Τα άτομα που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία χαρακτηρίζονται κυρίως από την αγάπη και το ενδιαφέρον που δείχνουν στον συνάνθρωπο τους. Δείχνουν μεγάλη ευαισθησία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και πάντοτε δείχνουν μεγάλη θέληση για συνεργασία με τους γύρω τους. Εμπιστεύονται εύκολα τους άλλους ενώ πολύ σπάνια κάνουν κακή κριτική για άτομα που γνωρίζουν. Είναι άτομα που προσπαθούν και αποφεύγουν τις συγκρούσεις ενώ όταν έχουν διαφορές με άλλους προσπαθούν να βρουν μια συμβιβαστική λύση. Συνήθως Δεν τους αρέσει να μιλούν πολύ για τον εαυτό τους καθώς πιστεύουν ότι οι ίδιες τους οι πράξεις είναι αυτές που αναδεικνύουν την προσωπικότητα τους.

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

Εισαγωγή Ο J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης; [1] » Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση [2] ». Ο δε D. Nicholas [3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα [4] ». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων [5] ». Σκοπός αυτή

Η σύγχρονη εποχή σύμφωνα με τους Bauman και Giddens

1. Εισαγωγή. Η νεωτερικότητα και η ύστερη νεωτερικότητα (ή κατά άλλους μετανεωτερικότητα ) αποτελούν δύο όρους στην κοινωνιολογική επιστήμη για τους οποίους καταναλώθηκε σημαντική πνευματική εργασία για τον προσδιορισμός τους. Αν θέλαμε να προσδιορίσουμε χρονικά τις δύο περιόδους θα τοποθετούσαμε την νεωτερικότητα από τον 15ο αιώνα έως και το 1945 με δομικά στοιχεία τον Διαφωτισμός, της πολιτικές επαναστάσεις, την βιομηχανική επανάσταση, την επιστημονική επανάσταση και το καπιταλιστικό σύστημα. Η ύστερη νεωτερικότητα αρχίζει από το 1945 και μετά με κύρια στοιχεία την κοινωνία της αφθονίας, την παγκοσμιοποίηση, την ανάπτυξη των μέσων μαζικής επικοινωνίας, την αλλαγή των χωρικών και χρονικών συντεταγμένων, τις συναλλαγές, την κινητικότητα του κεφαλαίου. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εργασίας θα αναφερθούμε στον τρόπο με τον οποίο ερμήνευσαν οι κοινωνιολόγοι Zygmunt Bauman (κεφάλαιο 2) και Anthony Giddens τις δύο αυτές περιόδους (κεφάλαιο 3). 2. Οι θέσεις του Bauman για την νεωτε