Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άσκηση Ελεύθερης γραφής

O Peter Elbow παρουσιάζει την ελεύθερη γραφή ως εξής: "Για να κάνετε μία άσκηση ελεύθερης γραφής αναγκάσετε τον εαυτό σας να γράψει ασταμάτητα για δέκα λεπτά. Μερικές φορές θα παράγετε καλό υλικό και άλλες φορές γραπτά ανάξια λόγου, αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος. Μπορείτε να επιμείνετε σε ένα θέμα ή να πετάγεστε από το ένα στο άλλο, αλλά δεν έχει σημασία. Ο στόχος δεν είναι η ταχύτητα αλλά η διαδικασία. Αν δεν μπορείτε να σκεφτείτε κάτι να γράψετε, γράψτε πως σας κάνει αυτό να αισθάνεστε....."
Elbow, P. (1981) Writing with Power. Techniques for mastering the writing process, Galaxy Books, Oxford University, New Press.

To πείραμα είναι ένα κείμενο του ενός λεπτού πάνω στην διαδικασία γραφής και επικοινωνίας:

Είναι πολύ δύσκολο να πρέπει να εκφράζεσαι καθημερινά. Να πρέπει να επικοινωνείς να γράφεις, να μιλάς. Είναι κάτι που διδάσκεται αλλά….. διδάσκεται καλά? Είναι πολύ δύσκολο να έχει συγκροτημένη σκέψη, ξεκάθαρό λόγο. Να είσαι επικοινωνιακός και ταυτόχρονα να είσαι χαρισματικός. Να κρύβεις τα στοιχεία του χαρακτήρα σου που είναι αρνητικά. Να μην προκαλείς και να μην εναντιώνεσαι ακόμα απέναντι και σε αυτούς που δεν συμπαθείς.
Είναι πολύ δύσκολο για μένα….. να συνδυάσω την σκέψη με τον λόγο. Δεν είμαι εκπαιδευμένος να το κάνω και αισθάνομαι σαν μικρό παιδί όταν μιλώντας μασάω τα λόγια μου, κόβω τις εκφράσεις μου…. Δεν μπορώ να ακολουθήσω την σκέψη μου. Νιώθω πολλές φορές ότι το μυαλό μου δεν επεξεργάζεται καλά και γρήγορα την πληροφορία….. Άραγε αυτό μπορεί να ασκηθεί? Μπορώ να γίνω εύστοχος στην σκέψη και στον λόγο? Με ποιο τρόπο?

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Η σύγχρονη εποχή σύμφωνα με τους Bauman και Giddens

1. Εισαγωγή. Η νεωτερικότητα και η ύστερη νεωτερικότητα (ή κατά άλλους μετανεωτερικότητα) αποτελούν δύο όρους στην κοινωνιολογική επιστήμη για τους οποίους καταναλώθηκε σημαντική πνευματική εργασία για τον προσδιορισμός τους. Αν θέλαμε να προσδιορίσουμε χρονικά τις δύο περιόδους θα τοποθετούσαμε την νεωτερικότητα από τον 15ο αιώνα έως και το 1945 με δομικά στοιχεία τον Διαφωτισμός, της πολιτικές επαναστάσεις, την βιομηχανική επανάσταση, την επιστημονική επανάσταση και το καπιταλιστικό σύστημα. Η ύστερη νεωτερικότητα αρχίζει από το 1945 και μετά με κύρια στοιχεία την κοινωνία της αφθονίας, την παγκοσμιοποίηση, την ανάπτυξη των μέσων μαζικής επικοινωνίας, την αλλαγή των χωρικών και χρονικών συντεταγμένων, τις συναλλαγές, την κινητικότητα του κεφαλαίου. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εργασίας θα αναφερθούμε στον τρόπο με τον οποίο ερμήνευσαν οι κοινωνιολόγοι Zygmunt Bauman (κεφάλαιο 2) και Anthony Giddens τις δύο αυτές περιόδους (κεφάλαιο 3).
2. Οι θέσεις του Bauman για την νεωτερικότητα Ο Z…