Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η καθημερινή μας μοναξιά

Μια από τις ψυχολογικές καταστάσεις στην οποία μπορεί να βρεθεί ο άνθρωπος είναι η μοναξιά. Για μένα η κατάσταση αυτή πολλές φορές με βοηθά να αντιπαρέλθω άλλες καταστάσεις που επηρεάζουν την ψυχολογία μου. Όταν πχ. νιώθω ότι αδικούμαι, τις περισσότερες φορές αντιδράω αναζητώντας την "άλλη φωνή" μου στον μοναχικό μου κόσμο. Δεν επιδιώκω να απομονώνομαι, ούτε "κατεβάζω" την γεννήτρια, δεν αποσυνδέω τον δέκτη μου και ούτε "φιμώνω" τον πομπό μου. Βυθίζομαι, σαν "ήρωας" από βιβλίο του Palahniuk, σε έναν παράλληλο κόσμο, όντας παρόν στον δικό μου χρόνο, όπου προσπαθώ να συνταιριάξω τα κομμάτια μου, να βρω τα πατήματα μου, να δικαιολογήσω τις ενέργειες μου, να αξιολογήσω τα πεπραγμένα μου και στηλιτεύσω τα λάθη μου.
Η μοναξιά μας είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας, μία ανάγκη της καθημερινότητας μας. Άλλους τους φοβίζει, άλλοι την επιζητούν. Για άλλους είναι κομμάτι ζωής, ολόκληρη η ζωή τους (μονήρης άνθρωποι). Για άλλους μία διαρκής μάχη για την αποφυγή της. Ας δώσω μερικά ίχνη της έννοιας "μοναξιά" ψαρεύοντας από το διαδίκτυο.

Ορισμός: Η μοναξιά είναι ένα θλιβερό συναίσθημα απομόνωσης από τους άλλους ανθρώπους, που συνοδεύεται συνήθως από κούραση ψυχική, πικρία, ή ακόμη και απόγνωση. Μοναξιά μπορεί κάποιος να βιώσει ακόμη και όταν βρίσκεται μέσα στο πλήθος, στην παρέα του ή στην οικογένειά του, αν αισθάνεται ότι οι άλλοι τριγύρω . (http://www.help-net.gr)

Ποίηση

"Ειμαι μονος,
δεν τη δημιουργω εγω τη μοναξια,
η μοναξια δημιουργει εμενα."
Μπουσκέ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

Εισαγωγή Ο J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης; [1] » Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση [2] ». Ο δε D. Nicholas [3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα [4] ». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων [5] ». Σκοπός αυτή...

ΜΚΟ και κοινωνικές συγκρούσεις

Εισαγωγή Μία από τις πλέον διαδεδομένες έννοιες στη σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή μαζί με αυτήν της «παγκοσμιοποίηση» είναι η έννοια της «Κοινωνίας των Πολιτών» (εφεξής στο κείμενο ΚΠ). Αν και η έννοια της ΚΠ αναφέρεται στις κοινωνικές επιστήμές από παλιά, ωστόσο την τελευταία δεκαετία έχει ξαναβρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος και ο λόγος είναι οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο καθηγήτη Βούλγαρη, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται αντίβαρο απέναντι στην φθορά, την απο-ηθικοποίηση, την αποξένωση και τη χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής στα δημοκρατικά καθεστώτα της ύστερης νεωτερικότητας και των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών. Η δεύτερη έννοια που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης και στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τον βαθμό σύνδεσης της ΚΠ με τις κοινωνικές συγκρούσεις. Η δομή της εργασίας είναι η ακόλουθη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παρουσιαστούν οι έννοιες...

Στην παραζάλη του Miller - Τροπικός του Καρκίνου

Στο οπισθόφυλλο της έκδοσης του Τροπικού του Καρκίνο υ ο εκδότης παραθέτει ένα απόσπασμα από το ποίημα του Σεφέρη Les Anges sont Blanc το οποίο είναι αφιερωμένο στον Miller . Επηρεασμένος ο ποιητής από το διάβασμα του βιβλίου απέδωσε μέ ένα δικό του τρόπο τα όσα διάβασε. Το απρόσμενο κείμενο του Miller σε παρουσιάζει την boem - αλήτικη ζωή του συγγραφέα στα μέσα τις δεκαετίας του '30 στο Παρίσι. Αυτοβιογραφικό μάλλον και σε πρώτο πρόσωπο γραμμένο, έντονα σεξουαλικό (όχι όμως πορνογραφικό) βυθίζει τον αναγνώστη σε μία δίχως πλοκή και συνοχή ακροβασία καθημερινής ζωής του συγγραφέα. Ένα κείμενο που δείχνει την πλοήγηση του πρωταγωνιστή-συγγραφέα στα έσχατα της κοινωνίας τα οποία και μετουσιώνει σε μία γόνιμη γραφή. Πρωταγωνιστές η πείνα, η εκμετάλευση, τα ναρκωτικά, το ποτό, οι πόρνες: "Οταν ακουω τις επικρίσεις ενάντια σε μία κοπέλα σαν την Λουσιέν ... λέω μέσα μου, κάτσε φίλε, μισό λεπτό, περίμενε μμην βιάζεσαι έτσι! Μην ξεχνάς ότι μία στρατιά ολάκερη την έχει διαγουμίσει,...