Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εγκαταλείπoντας ένα βιβλίο...

Το ομολογώ. Τον τελευταίο μήνα λειτούργησα για πρώτη φορά ενάντια σε μία από τις βασικές αρχές μου ως αναγνώστης. Σταμάτησα το διάβασμα όχι ενός αλλά δύο μυθιστορημάτων. Μέχρι σήμερα όσο και να με κούραζε ένα βιβλίο που επέλεγα να διαβάσω, το έφτανα ως το τέλος. Θεωρούσα απαράδεκτο να εγκαταλείψω την πνευματική εργασία ενός ανθρώπου. Να σημειώσω ότι τα βιβλία που αποκτώ τα περνώ από λεπτό κόσκινο λογοτεχνικής κριτικής και στάθμισης πριν αποφασίσω να τα διαβάσω. Δεν διαβάζω από το "πανέρι". Να όμως που δύο κλασικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας με κουράσανε σε σημείο που να μην αντέχω πλέον. Όσες παραχωρήσεις και να έκανα, καταλάβαινα ότι δεν προχώραγα με τίποτα. Οι σελίδες άλλαζαν όλο και πιο αργά, οι λέξεις και οι έννοιες έχαναν το νόημα τους, οι αναπαραστάσεις αυτών στην μνήμη θόλωναν ενώ διαρκώς έπρεπε να ανατρέχω πίσω για να ξαναθυμηθώ την υπόθεση. Δεν μπορούσα. Αλλά και δεν προσπάθησα με τον σωστό τρόπο. Τα κείμενα αυτά δεν τα διαβάζεις ούτε στο κρεβάτι πριν κοιμηθείς, ούτε στο μετρό ή στο λεωφορείο στον δρόμο για την δουλειά. Θέλουν προσήλωση και σε αυτές τις συνθήκες δεν είναι εφικτό. Έστω, ίσως τα ξαναπιάσω στο μέλλον.
Το πρώτο βιβλίο που σταμάτησα ήταν ο "Πύργος" του Kafka ενώ το δεύτερο το "Τενεκεδένιο Ταμπούρλο" του Grass
Καλή εναπόθεση στην βιβλιοθήκη μου.

Σχόλια

Ο χρήστης George Mavrogeorgos είπε…
Τελικά δεν τα κατάφερες ... Ο Πύργος είναι πράγματι ένα δύστροπο κείμενο. Και βέβαια δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείται κανείς ...

Από την άλλη δεν μπορώ παρά να πω οτι πρέπει να βρίσκουμε χρόνο να διαβάζουμε πέρα από το κρεβάτι, το τρένο, το λεωφορείο κλπ ...

Τα λεω σε σένα για να τα ακούω κι εγώ.
Ο χρήστης VaVou είπε…
ας μην μας αποθαρρύνουν εναντιωμένα φαινόμενα συντονισμών
όταν εναντιωμένα μεγεθύνουμε το κόσμο


ένας αδελφός υποκριτής :)
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
www.arelis.gr
περιεχει ερωτονομικον που απαγορευθηκε στην ελλαδα λογω του ακραιου σεξουαλικου του περιεχομενου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

ΜΚΟ και κοινωνικές συγκρούσεις

Εισαγωγή Μία από τις πλέον διαδεδομένες έννοιες στη σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή μαζί με αυτήν της «παγκοσμιοποίηση» είναι η έννοια της «Κοινωνίας των Πολιτών» (εφεξής στο κείμενο ΚΠ). Αν και η έννοια της ΚΠ αναφέρεται στις κοινωνικές επιστήμές από παλιά, ωστόσο την τελευταία δεκαετία έχει ξαναβρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος και ο λόγος είναι οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο καθηγήτη Βούλγαρη, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται αντίβαρο απέναντι στην φθορά, την απο-ηθικοποίηση, την αποξένωση και τη χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής στα δημοκρατικά καθεστώτα της ύστερης νεωτερικότητας και των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών. Η δεύτερη έννοια που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης και στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τον βαθμό σύνδεσης της ΚΠ με τις κοινωνικές συγκρούσεις. Η δομή της εργασίας είναι η ακόλουθη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παρουσιαστούν οι έννοιες το…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …