Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διαβάζω, κρίνω, προτείνω

Βιβλία πέφτουν στα χέρια μου συχνά. Άλλοτε περνάω από ένα βιβλιοπωλείο και αγοράζω κάποιο που τράβηξε την προσοχή, άλλοτε διαβάζω κριτικές ή ακούω γνώμες. Γενικά αποκτώ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βιβλία.
Τι διαβάζω αυτόν τον καιρό:
Τελείωσα μόλις τον Ουδέτερο Παρατηρητή(Catastrophist ) του Ronnan Bennet (η απόδοση του αγγλικού τίτλου στα ελληνικά με εξέπληξε) από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ.
Ένα ρομάντζο ανάμεσα σε ένα μεσήλικα Ιρλανδό συγγραφέα - δημοσιογράφο και μία νεαρή Ιταλίδα ακτιβίστρια - δημοσιογράφο την εποχή των έντονων πολιτικο-στρατιωτικών συγκρούσεων λίγο πριν και μετά την απελευθέρωση του Αφρικανικού κράτους του Κογκό από τους Βέλγους. Με άφησε ασυγκίνητο το συναισθηματικό μέρος της σχέσης των δύο ηρώων, αλλά με ενθουσίασε η πολύ καλή τοποθέτηση των χαρακτήρων στα γεγονότα της εποχής που οδήγησαν στην ανεξαρτησία του Κονγκό, στις εκλογές και την νίκη του Πατρίς Λουμπούμα, στην δολοφονία του και την αμερικανοκίνητη εγκαθίδρυση μία σκληρής και απάνθρωπης δικτατορίας.
Το προτείνω αρκεί να κάνει κάποιος και ένα διάβασμα στα πολιτικά πεπραγμένα της περιοχής (αν και το βιβλίο έχει ένα καλό παράρτημα ιστορικών αναφορών για την εποχή εκείνη).
Επιπλέον: Μετά το βιβλίο είδα και την ταινία The Last King of Scotland που αναφέρεται στην περίοδο διακυβέρνησης της Ουγκάντα στα '70s από τον παρανοϊκό Idi Amin. Εξαιρετική ερμηνεία από τον πολύ καλό ηθοποιό Forest Whitaker
Αναφορές: Ένα καλό κείμενο κριτικής για το βιβλίο: http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13459&m=S16&aa=1

Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο.
Είναι ένα ιστορικό κείμενο. Λέγεται το Τυρί και τα Σκουλήκια (The Cheese and the Worms: The Cosmos of a Sixteenth Century Miller) από τον ιστορικό Carlo Ginzburg και αφορά την ζωή, και τον θάνατο στην πυρά καταδικασμένου από την Ιερά Εξέταση, ενός μυλωνά στην Ιταλία τον 16 αιώνα. Το βιβλίο προτάθηκε από την διδάσκουσα στο ΕΑΠ του μαθήματος Οικονομική και Κοινωνική Ιστορία, κ. Μανδυλαρά ως ένα κατεξοχήν ιστορικό κείμενο που μελετά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων την εποχή εκείνη. Μάλιστα είχε την καλή θέληση να δώσει για φωτοτυπία το αντίτυπο που διέθετε μιας και το βιβλίο είναι εξαιρετικά σπάνιο .
Στα χαρακτηριστικά του έργου είναι η απλή γλώσσα και η ιστορική προσέγγιση των γεγονότων. Ουσιαστικά ο Ginzburg ανασυγκρότησε την ιστορία του ήρωα Μενόκκιο μέσα από τα δικαστικά έγγραφα της εποχής εκείνης που οδήγησαν στην καταδίκη του. Το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στο πως ένας αμόρφωτος μυλωνάς κατάφερε να έχει τόσο συγκροτημένες αντι-εκκλησιαστικές και αντι-καθολικές απόψεις, ικανές να κάνουν την Ιερά Εξέταση να καταδικάσει ως αιρετικό. Παρά το ιστορικό πλαίσιο αναφοράς διαβάζεται σχετικά εύκολα, αν και χρειάζεται να κατέχει κάποιος το ιστορικό υπόβαθρο.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…