Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιομηχανίες μέσα στις πόλεις

Διάβαζα το άρθρο στο tvxs με θέμα τον θάνατο χιλιάδων κατοίκων μίας πόλης στην Ινδία από έκρηξη χημικού εργοστασίου μέσα στην πόλη (βλέπε εδώ) όταν το βλέμμα μου σηκώθηκε από την οθόνη του υπολογιστή και παρατήρησε τον άσπρο καπνό που υψωνόταν από την καμινάδα ενός εργοστασίου μέσα στο κέντρο της Αθήνας.
Η Αθήνα είναι μία τριτοκοσμική πόλη. Αυτό είναι βέβαιο από όλες τις απόψεις ειδικά αν έχεις επισκεφτεί Ευρωπαϊκές πόλεις. Μέσα σε όλα τα άλλα (άθλια ρυμοτομία, πανάθλιες πολυκατοικίες, ελάχιστο πράσινο, ανυπαρξία πολιτισμικού κέντρου, γκετοποιήσεις κ.α.) έχει και βιομηχανίες μέσα στην πόλη να επιβαρύνουν το περιβάλλον. Αναφέρομαι στην βιομηχανική περιοχή του Ελαιώνα.
Παρά το γεγονός ότι υπήρξε το προεδρικό διάταγμα του 1995 για την μετατροπή του Ελαιώνα σε πάρκο, παρά την αλλαγή του με την Διπλή ανάπλαση για την μετατροπή του σε αθλητικό κέντρο, ο Ελαιώνας συνεχίζει να φιλοξενεί βιομηχανική δραστηριότητα επιβαρύνοντας περισσότερο το ήδη καταπονημένο περιβάλλον της πρωτεύουσας.
Τι πιο λογικό, όταν έχεις διαμορφωμένες βιομηχανικές ζώνες, να απαιτηθεί η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων εκεί. Ωστόσο το λογικό και η κοινωνία στην Ελλάδα είναι δύο έννοιες που δεν διαλειτουργούν (όπως θα έλεγαν και οι πληροφορικοί).
Παραμένουν οι βιομηχανίες στον Ελαιώνα, πολλές από αυτές χωρίς περιβαλλοντολογικές άδειες, συνεχίζοντας να επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα της πόλης και να κάνουν όλο και πιο δύσκολη την διαβίωση των πολιτών.
Και να σημειώσω. Ο Ελαιώνας είναι μόλις 5 λεπτά από το Σύνταγμα. Στο κέντρο της πόλης των Αθηνών.
Και ο καπνός των φουγάρων συνεχίζει να ανεβαίνει στον ουρανό της πόλης, μίας πόλης που βυθίζεται σε μία συνεχή παρακμή.

Σχετικά άρθρα - ιστοχώροι για τον Ελαιώνα:

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…