Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αν ήμουν δήμαρχος

Αν ήμουν δήμαρχος:

Θα εκμεταλλευόμουν άδεια δημόσια κτήρια ή/και στρατόπεδα, θα τα αναδιαμόρφωνα και θα στέγαζα με οργανωμένο τρόπο τους άστεγους της πόλης παρέχοντας κάποιες ελάχιστες βασικές υποδομές (καθαρό νερό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θέρμανση).

Θα "καθάριζα" τα δημόσια σημεία (μουσεία, πανεπιστήμιο) της πόλης από τα ναρκωτικά. Η κατάσταση με τους ναρκομανείς που παίρνουν την δόση τους στα σκαλιά του πανεπιστημίου είναι πραγματικά πρωτοφανής. Οι ναρκομανείς θα πρέπει να εντάσσονται σε προγράμματα απεξάρτησης και ιατροφαρμακευτική περίθαλψης έστω και χωρίς την θέληση τους (το ξέρω πως εναντιώνεται στις αρχές της ελευθερίας, αλλά πραγματικά αυτό το χάλι δεν αντέχεται).

Θα φρόντιζα για την διαχείριση της μετανάστευσης με την διαμόρφωση μεταναστευτικών κέντρων, την καταγραφή των μεταναστών και την διαδικασία απέλασης εφόσον δεν υπάρχει δυνατότητα εργασίας.

Θα προχωρούσα σε αναγκαστική αποκατάσταση όπου είναι δυνατόν των παλαιών και όμορφων πολυκατοικιών του κέντρου. Δεν είναι δυνατόν κομψοτεχνήματα να καταρρέουν.

Θα φρόντιζα για την αποκατάσταση όπου είναι δυνατόν των νεοκλασικών κτηρίων.

Θα γκρέμιζα πολυκατοικίες ακατοίκητες ή σαθρές. Πρέπει να αρχίζουμε να γκρεμίζουμε τα εκτρώματα της δεκαετίας του 60 και 70. Πέρα από την κακογουστιά είναι και φθηνές κατασκευές με άθλιες διαρρυθμίσεις. Άσε που θα μας έρθουν στο κεφάλι. Θα μου πείτε τι θα γίνει με τους ιδιοκτήτες. Να βρεθούν λύσεις με απαλλοτριώσεις προς χάρη του δημοσίου συμφέροντος.

Θα επικοινωνούσα με πολίτες με ιδέες για την υλοποίηση παρεμβάσεων άμεσα (βλέπε το Πρότυπη γειτονιά)

Θα έδινα κίνητρα επιχειρηματικής δραστηριοποίησης στο κέντρο μέσω μειωμένων δημοτικών τελών και διαφήμισης στα δημοτικά ΜΜΕ.

Θα ενεργοποιούσα την δημοτική αστυνόμευση. Δεν καταλαβαίνω ποια είναι η δουλειά τους. Νομίζω ότι είναι πολύ αραχτοί (ως πολιτικά βύσματα) και τους πληρώνουμε τσάμπα.

Θα μείωνα τον αριθμό των περιστεριών. (Τραγικό αλλά μας έχουν αλλάξει τα φώτα!!!)

Θα έφτιαχνα πάρκα σε κάθε γειτονιά γκρεμίζοντας άθλια κτήρια.

Θα έκλεινα το άθλιο παζάρι της Έρμου. (Πραγματικό χάλι κάθε Κυριακή. Δεν το βλέπει κανένας?)

Θα ποινικοποιούσα τα graffity. Δείτε το χάλι της Πλάκας με τα άθλια μουτζουρώματα σε νεο-κλασσικά κτήρια.

Θα πεζοδρομούσα ένα μεγάλο κομμάτι του κέντρου και θα διαμόρφωνα ποδηλατόδρομους.

Θα προχωρούσα στο κλείσιμο των πορνείων. Εικόνα αθλιότητας. Τουλάχιστον να όριζα μία "κόκκινη ζώνη" όπως στο Amsterdahm. Να έχω έσοδα.

Θα έβαζα διόδια για το κέντρο της πόλης. Δεν μπορεί να μπαίνει ο κάθε ένας στο κέντρο για το παραμικρό.

Θα διαμόρφωνα μία θεατρική περιοχή με κίνητρα.

Θα ενεργοποιούσα τις διάφορες ΜΚΟ με δράσεις για την πόλη.

Θα εκμεταλλευόμουν κενές περιοχές της πόλης για την δημιουργία πάρκων (βλέπε Ελαιώνας) και χώρων στάθμευσης .

Θα ενοικίαζα ή θα πωλούσα δημόσια κτήρια και χώρους που είναι αδύνατον να τους εκμεταλλευτώ

Θα συνέδεα όλες τις ιστορικές περιοχές της πόλης μέσω πεζοδρόμων διαμορφώνοντας ένα ιστορικό και τουριστικό πλαίσιο.

Θα διαμόρφωνα ένα αυστηρό πλαίσιο διαχείρισης απορριμάτων με την χρηματοδότηση εργοστασίων καύσης, με την διαμόρφωση ωραρίων αποκομιδής, με την χρηματοδότηση δράσεων ανακύκλωσης.

Θα έκανα και πολλά ακόμη....

Αλλά σε μία άλλη χώρα, μία άλλη εποχή, με άλλους πολίτες.
Εδώ απλά κατέγραψα κάποια πράγματα που με κάνουν να υποφέρω στην πόλη που ζω.

Στο ερώτημα που θα βρω τα χρήματα θα απαντήσω αρχικά φιλοσοφικά:
Δεν χρειάζονται χρήματα για να διαμορφώσεις το περιβάλλον ζωής σου.
Χρειάζεται θέληση και κοινωνική συνδρομή όλων των κοινωνικών εταίρων.
Το περιβάλλον που ζούμε το διαμορφώνουμε εμείς.

Σχόλια

Ο χρήστης margarita konstantinidou είπε…
1. http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17753%3Amia-skandalodis-iliasi-toy-kosta-baksebani&catid=102%3A2011-11-22-16-27-25&Itemid=157#.T0zAXwjm-vd.gmail
2. http://www.iene.gr/page.asp?pid=1587&lng=1
3. http://www.iene.gr/page.asp?pid=1585&lng=

Margarita Konstantinidou
για καποιον λογο το email δεν μπορεσα να το προσεγγισω, στα στελνω λοιπον στο blog
www.konstantinidou.gr
www.bloggerkm2009.blogspot.com

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …