Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί "ρατσισμού" και αθλητισμού

Ο αποκλεισμός της αθλήτριας Παπαχρήστου από τους Ολυμπιακούς για την ανάρτηση ενός κακόγουστου σχολίου στο site της Αμερικάνικης επιχείρησης Twitter έχει προκαλέσει ένα έντονο debate στην χώρα.
Θα σταθώ σε τρία ζητήματα:

Α) στο θέμα της σημαντικότητας και της επισημότητας του twitter.
Όπως ανέφερα και πιο πάνω το Twitter εκτός από site κοινωνικής δικτύωσης αποτελεί και μία επιχείρηση που αποκομίζει κέρδη από την χρήση του. Δεν μπορώ να αντιληφθώ τον λόγο που θα πρέπει να γίνονται αποδεκτά κείμενα/σχόλια/άρθρα/απόψεις από την επίσημη Πολιτεία που δημοσιεύονται στον ιστοχώρο της συγκεκριμένης Επιχείρησης. Ενώ αντίθετα δεν έγινε αποδεκτή η συγνώμη που εξέφρασε δημοσίως η αθλήτρια. Το twitter και το facebook είναι "just for fun". Δεν πρέπει να αποτελέσουν πλαίσιο έκφρασης επίσημων πολιτικών θέσεων. 

Β) στο θέμα του σχολίου αυτού καθ' αυτού επισυνάπτω την τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία του φίλου μου Βαγγέλη Στουραίτη
ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα "traits", όπως π.χ. εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ., προκειμένου να αναγάγει μια ομάδα αντίστοιχα (κοινωνική, φυλετική, θρησκευτική), ως υπέρτερη άλλων. Το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, και αυτό που έχει δώσει την αρχική ονομασία στην λέξη (εκ της ιταλικής ("ράτσα") razza = φυλή), είναι ο φυλετικός ρατσισμός. Οι φυλετικοί ρατσιστές πιστεύουν σε βιολογικές διαφορές μεταξύ των φυλών, βάσει των οποίων και προσδιορίζουν αυτές σε ανώτερες και κατώτερες. Έτσι, με την θεωρία αυτή υποστηρίζουν ότι η φυλή με συγκεκριμένα (ανώτερα) εξωτερικά ή ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, έχει το δικαίωμα να θεωρεί εαυτόν της ανώτερη από τις άλλες."
Το κακόγουστο σχόλιο που ανέβασε η Παπαχρήστου ήταν το εξής:
"Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό"
Αλλάζοντας δύο λέξεις μπορούμε να έχουμε:
"Με τόσους Βορειοαμερικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Μισσισιπή θα τρώνε σπιτικό φαγητό"
ή
"Με τόσους Γερμανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Ρήνου θα τρώνε σπιτικό φαγητό"
ή αλλάζοντας τρεις λέξεις:
"Με τόσους Έλληνες στο Λονδίνο τα κουνούπια του Πηνειού θα τρώνε σπιτικό φαγητό"
Ουσιαστικά συνδέεται η χωρική προέλευση των ανθρώπων (Αφρικανοί, Βορειοαμερικανοί, Γερμανοί, Έλληνες) με την χωρική προέλευση του εντόμου που προκαλεί τον ιό (Νείλος, Μισσισιπής, Ρήνος, Πηνειός) και εξ' αυτού καταλήγει με το σπιτικό φαγητό (κοινή χωρική προέλευση). Δεν αναφέρεται ούτε υπονοείται η ανωτερότητα ή κατωτερότητα κάποιων για λόγους φυλετικούς, κοινωνικούς, θρησκευτικούς κ.λ.π. αφού γίνεται καθαρά η σύνδεση της χωρικής προέλευσης. 
Αν κάποιος μπορεί να τεκμηριώσει ρατσισμό στο σχόλιο αυτό καθ' αυτό θα είχα μεγάλο ενδιαφέρον να τον ακούσω (όχι αναφορές σε προγενέστερα σχόλια γιατί το συγκεκριμένο δεν έχει προέλευση την αθλήτρια αλλά κυκλοφορεί στο διαδίκτυο)."

Γ) Στο θέμα της πολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος παραπέμπω στο πολύ καλά διατυπωμένο άρθρο από τον δημοσιογράφο κ. Βαξεβάνη στο "Κουτί της Πανδώρας"


Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Φοβερός συλλογισμός, έστω και αν διαφαίνεται το συμπέρασμα, ισως διότι διατυπώνεται με μαθηματικούς όρους αριστοτέλειας λογικής!!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

ΜΚΟ και κοινωνικές συγκρούσεις

ΕισαγωγήΜία από τις πλέον διαδεδομένες έννοιες στη σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή μαζί με αυτήν της «παγκοσμιοποίηση» είναι η έννοια της «Κοινωνίας των Πολιτών» (εφεξής στο κείμενο ΚΠ). Αν και η έννοια της ΚΠ αναφέρεται στις κοινωνικές επιστήμές από παλιά, ωστόσο την τελευταία δεκαετία έχει ξαναβρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος και ο λόγος είναι οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία.Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο καθηγήτη Βούλγαρη, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται αντίβαρο απέναντι στην φθορά, την απο-ηθικοποίηση, την αποξένωση και τη χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής στα δημοκρατικά καθεστώτα της ύστερης νεωτερικότητας και των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών.Η δεύτερη έννοια που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης και στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τον βαθμό σύνδεσης της ΚΠ με τις κοινωνικές συγκρούσεις.Η δομή της εργασίας είναι η ακόλουθη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παρουσιαστούν οι έννοιες το…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …