Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγγλόφωνο Ελληνικό Rock.... με Έλληνα ηχολήπτη.

Η σύναξη της αγγλόφωνης Ελληνικής Rock πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής 7 Απριλίου στο πολυχώρο (πρώην(?) "έντεχνο" σκυλάδικο) Κεραμεικός. Πρωταγωνιστές με σειρά εμφάνισης Film (http://www.filmband.gr/start.html), Closer (http://www.soundmag.gr/closer/) και Raining Pleasure (λυπάμαι αλλά δεν βρήκα σχετικό ιστοχώρο).
Με εισιτήριο... το εισιτήριο των 18 Ευρώ (κατά Virgin) και 20 Ευρώ (κατά Ελευθερουδάκη - γιατί άραγε είναι πιο ακριβό το εισιτήριο στο βιβλιοπωλείο της Eurovision? Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να λαμβάνουν μίζα για τα εισιτήρια που πωλούσαν χωρίς να ενημερώνουν το κοινό? ε?), εισήλθαμε στο "Ναό" του Κεραμεικού.
Ναί, Ναί "Ναός". Και τί "Ναός". "Ναός" Ηδονής (κάτι σαν το "Σταρ" της Αγίου Κωνσταντίνου) όπου την δεκαετία του '70 βοήθησε σημαντικά στην "σεξουαλική" αφύπνιση των νεαρών Αθηναίων μέσω της προβολής των αμίμητων δημιουργημάτων του «μεγάλου» σκηνοθέτη Berto (για τους μη γνωρίζοντες το αφήνω ως άσκηση αναζήτησης στο διαδίκτυο). Αλλά και ως "Ναός" μουσικής πανδαισίας (καμία σχέση με το Megaron Plus sponsored by dolnet) όπου πέρυσι φιλοξενούσε το "γίγαντα" της λαϊκής (όχι αυτή που αγοράζουμε μπρόκολα) μουσικής σκηνής, με rock επιρροές, Γιώργο Μαργαρίτη. Ούφ, τα είπα όλα για την ιστορία του χώρου.
Ας πάμε στα της συναυλίας Πρώτοι άνοιξαν τον χορό οι Film. Τους θυμόμουν από την συναυλία των Placebo τον Σεπτέμβρη του 2003. Μου είχαν κάνει καλή εντύπωση και μου είχε αποτυπωθεί στο μυαλό το κομμάτι τους Jokulhaup (θα δείτε το videoclip στο πολύ καλό site του συγκροτήματος). Όμως φευ. Όλη η καλή διάθεση εξανεμίστηκε όταν άρχισαν να παίζουν. Παρά το πολύ ωραίο ντύσιμο, το ολίγον θεατρινίστικο αλλά σωστό στήσιμο του συγκροτήματος και την πολύ καλή φωνή της Ελένης Τζαβάρα ο ήχος ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ. Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις νότα. Ένας θόρυβος τον οποίο ενίσχυαν οι παραμορφώσεις. Μάλλον ήταν Έλληνας ο ηχολήπτης, ώ! τι λύπη μας. Και αυτοί να φανταστείτε ακούστηκαν καλύτερα από όλους και αυτό γιατί είχαν ένα μπάσο και μία κιθάρα. Δεν έπαιξαν όμως το προαναφερθέν κομμάτι και με απογοήτευσαν. Αν και δεν νομίζω να το αναγνώριζα μέσα στην βαβούρα και τον ορυμαγδό. Μετά έγινε το έλα να δεις.
Closer. Ανέβηκαν 7 νοματαίοι απάνω στην σκηνή. Ο ορισμός του θορύβου. Η προηγούμενη εντύπωση μου από το Rockwave του 1998 ήταν καλή. Όμως στον Κεραμεικό τα κομμάτια τους ακούγονταν τραγικά. Τρεις κιθάρες, μπάσο και βιολί (κρίμα για τον πολύ καλό βιολιστή του οποίου οι εισαγωγές στα τραγούδια κυριολεκτικά καταστράφηκαν από τον ηχολήπτη) - μαζί με τους συνεχείς μικροφωνισμούς προκαλούσαν αν μη τι άλλο εκφράσεις δυσαρέσκειας σε όλους (φαντάζομαι) τους θεατές. Ειδικά δε αν αποφάσιζε να τραγουδήσει ο μπασίστας (τι το θελες καημένε!) του οποίου οι λαρυγγισμοί έφερναν ανάμεσα σε άλλους "κορυφαίους" μπασίστες - τραγουδιστές - βλέπε: Tom Araya (για τους γνωρίζοντες το "αηδόνι" των Slayer) και Lemmy Kilmister (ουδέν σχόλιο).
Και φτάνουμε στους Raining Pleasure. Είχε πάει 12 και είχαμε κουραστεί όλοι. Το ζήτημα ήταν πλέον: Άντε παίξτε και εσείς στην βαβούρα σας να φύγουμε. Το θέμα ήταν ότι οι Pleasure την είχαν ψυλλιαστεί την κακοτεχνία αλλά παρά το διάλειμμα που έκαναν μετά το πρώτο κομμάτι για να συμμαζέψουν τον ήχο, αποφάσισαν ότι δεν γίνεται τίποτα και είπαν ότι ήταν να πουν και τους αποχαιρετίσαμε πριν μας αποχαιρετίσουν.
Πάντως πέρα από τα hitακια, καλό ήταν και το καινούριο κομμάτι. Επειδή από την βαβούρα δεν καταλαβαίναμε γρι στίχο αποφάσισε ο Vassilikos να σηκώσει ένα πλακάτ με τον τίτλο του τραγουδιού: Burn down the church. Ε ρε μία Espresso που σας χρειάζεται βρε αθεόφοβοι.
Α! ανέβηκε να τραγουδήσει μαζί τους και η Πασπαλά. Κρίμα που δεν έπαιξαν τίποτα από το Reflections. Πάντως εγώ θα το πω και ας κριθώ στο πυρ το τηλεοπτικό το εξώτερο. Ο καλύτερος ήχος που έχω ακούσει από live των Raining Pleasure είναι αυτό στο ρε - αλήτη του Αντένα το Φαμέ στορί. Μπας και ήταν κονσέρβα?
Άντε και για καλύτερα το καλοκαίρι (Roger Waters, Franz Ferdinand, Depeche, New Order).

Σχόλια

Ο χρήστης Depp είπε…
Έλληνας ή όχι η αλήθεια είναι ότι ο ηχολήπτης ήταν άσχετος. Αλλά και το όλο στήσιμο ήταν πρόχειρο. Καλά ο ηχολήπτης δεν τα έπαιρνε ... το συγκρότημα δεν έκανε ένα soundcheck??? Έτσι για να δούνε και αυτοί πώς ακούγονται στην αίθουσα... Αν το κάνανε αυτό νομίζω θα καταλάβαιναν και οι ίδιοι ότι ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ. Είδικά το session των Closer ήταν βασανιστικό ... $#%^&$%#@$!@#

Site δεν έχει ο Κεραμικός;;; Να γράψουμε και σε αυτούς κανένα παράπονο μήπως και...(μήπως και τί ;;; ξέρω κι εγώ;;;)
Ο χρήστης Johny B.Good είπε…
Πάντως χθες ο ηχολήπτης στους Simple Minds ήταν πολύ καλός... ΄Αντε και στους New Order. Και μία ανακοίνωση, αν μου επιτρέπετε: Αρχίζουμε new blog in town, ένα σατυρικό-ανατρεπτικό αντίδοτο στην χαζοπαραθυρίτιδα που έχει σκοτώσει την ελληνική τηλεόραση. Τίτλος "Αφήστε με να ολοκληρώσω" και διεύθυνση http://oloklirono.blogspot.com Υποσχόμαστε καυστικά σχόλια και πολύ καλές φωτογραφίες, ζητούμε σχόλια, παρατηρήσεις, κριτική και ό,τι θέλει ο κάθε σκεπτόμενος blogger...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …