Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δασικές Πυρκαγιές: Μόνο η εγρήγορση μας σώζει




Φταίμε όλοι για την καταστροφή του περιβάλλοντος μας και σίγουρα φταίμε και για το ότι δεν κάνουμε τίποτα για το αντίθετο. Θεωρώ ότι οι κινήσεις των πολιτών όπως αυτή των bloggers δεν πρόκειται να αποδώσει κάτι το παραπάνω. Από την στιγμή που οι περισσότερες κυβερνήσεις είναι έρμαιο των βιομηχάνων που τις υποστηρίζουν οικονομικά, το περιβάλλον είναι δευτερεύον ζήτημα μπροστά στην "οικονομική ανάπτυξη". Ας μην κοροϊδευόμαστε η οργάνωση των σύγχρονων κοινωνιών στηρίζεται στην εκβιομηχάνιση και στην υπερκατανάλωση και η συμπεριφορά των ανθρώπων είναι συνώνυμη με την λεγόμενη "corporate culture" η οποία κοροϊδεύει την οποιαδήποτε κινητοποίηση για το περιβάλλον. Είμαστε κάτοικοι στις πόλεις μας και όχι πολίτες, εργάτες στις επιχειρήσεις και όχι "στελέχη" και αδρανείς για το περιβάλλον μας πίσω από την οθόνη του υπολογιστή και τον καναπέ μας. Πιστέψτε το είναι η αλήθεια.
Πάραυτα θεωρώ ότι μπορούμε να καθυστερήσουμε την ολοκληρωτική καταστροφή του περιβάλλοντος. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω μίας οργανωμένης προσπάθειας σε τοπικό επίπεδο.
Για να έλθω στο ζήτημα των πυρκαγιών αυτά που θα απαιτούνταν να γίνουν από μία τοπική κοινωνία είναι τα αυτονόητα. Θα προτείνω ένα "case study" χρησιμοποιώντας την αγαπημένη μου MBA - corporate culture που διδάχθηκα στις "ποιοτικές σπουδές " μου.
Αν υποθέσουμε ότι είσαι ο δήμαρχος μίας περιοχής που έχεις υπό την ευθύνη σου ένα τμήμα δασικής περιοχής τι θα έπρεπε να κάνεις;
α) να ξεκινήσεις από την άνοιξη την αποψίλωση των κλαδιών και των φύλλων από τις δασικές περιοχές,
β) να καθαρίσεις το ρετσίνι από τα πεύκα,
γ) να διαμορφώσεις κατάλληλα τις αντιπυρικές ζώνες,
δ) να γεμίσεις τις δεξαμενές,
ε) να φροντίσεις για την συντήρηση των πυροσβεστικών οχημάτων
στ) να οργανώσεις και να διεξάγεις τουλάχιστον μία άσκηση αντιμετώπισης πυρκαγιάς,
ζ) να καθορίσεις τις ομάδες πυρασφάλειας και φρούρησης του δάσους από τους κατοίκους.

Τι χρειάζεται για αυτό; Σωστή οικονομική διαχείριση, σωστή χρήση των πόρων και πειθώ προς τους πολίτες. Αν δεν μπορείς να το κάνεις κ. Δήμαρχε, να παραιτηθείς.

Θα μου πείτε ότι όλοι τα ξέρουν αυτά και δεν κάνουν τίποτα. Αλλά ας με συγχωρήσετε που θα το πω. Για αυτό ψηφίζονται. Για αυτό ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες. Για να μπορούν να αντιμετωπισθούν ζητήματα τέτοιου είδους.

Σήμερα είναι η μία μέρα που οι ιστολόγοι γράφουν μία πρόταση για το περιβάλλον. Αυτή ήταν η δική μου.

Blog action day today: http://blogactionday.org/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …