Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επενδύσεις στην Ελλάδα, ένα ανέκδοτο

Το χρήμα έλκεται από το χρήμα. Η "αναπτυξιακή" πορεία της Ελλάδας είναι απλά ανακύκλωση χρημάτων.  Όσο για την έννοια της "επένδυσης" στην παραγωγή, αυτή είναι ένα ανέκδοτο. Διαβάστε την ακόλουθη περίπτωση, μία από τις πολλές όλα που όλα αυτά τα χρόνια της Ελληνικής μεγέθυνσης της οικονομίας (Φούσκας), ανακυκλώνουν χρήμα. 

Ο επιχειρηματίας το είχε αποφασίσει από καιρό. Το κόστος εργασίας πλέον δεν ήταν αποδεκτό για να συνεχίσει να ασκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα στην χώρα και να αντλεί τα υπερ-κέρδη του. Μην ξεχνάμε ότι η  οικονομική έννοια "τιμή" δεν έχει σχέση με την ηθική έννοια "τιμή" στην Ελλάδα. Το φθηνό εργατικό κόστος σε άλλες γειτονικές χώρες ήταν εξαιρετικά ελκυστικό. Η επιχείρηση βάζει λουκέτο, οι αποζημιώσεις δόθηκαν και οι εργαζόμενοι αλυσοδένονται με την ανεργία.

Ο επιχειρηματίας αφού έβαλε λουκέτο στην επιχείρηση και μετέφερε δραστηριότητες και χρήμα εκτός χώρας   άδραξε την φοβερή ευκαιρία που σκέφτηκαν οι οικονομικοί "εν-γκέφαλοι" της χώρας και αποφάσισε να επενδύσει στην πλέον "παραγωγική" δραστηριότητα, τα φωτοβολταϊκά πάρκα. 

Όπως όλοι οι καλοί επενδυτές αποφάσισε ότι χρειαζόταν και "συνεταίρους" και βρήκε το καλύτερο hedge fund της χώρας, την φορολογητέα ύλη και όλους εμάς τους φορολογούμενους ως μετόχους χωρίς μετοχές. 

Πολύ ωραία. Που θα το εγκαταστήσει; Μα φυσικά στο κλειστό πλέον εργοστάσιο, στον περιβάλλοντα χώρο. 
Κάνει την επένδυση, λαμβάνει το 35% από όλους εμάς, που πληρώνουμε και το ΑΠΕ χαράτσι από την ΔΕΗ, και διασφαλίζει τον εντυπωσιακό αριθμό των 6 θέσεων εργασίας. Συμβάλει δηλ. και στην μείωση της ανεργίας!!!. Και φυσικά ο εξοπλισμός τα έτη των επενδύσεων αυτών, made in Germany για να ενισχύσουμε και την Γερμανική οικονομία που περνάει δύσκολες στιγμές τώρα που οι "σπάταλοι Νότιοι" δεν έχουν να αγοράσουν. Όσο για την αύξηση της παραγωγικότητας της τοπικής οικονομίας δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε. Πλέον ο επιχειρηματίας μετατρέπεται σε εισοδηματία απολαμβάνοντας μία ζωή χωρίς άγχη.  

Τα συνοψίζω σε μία αλληλουχία λέξεων για να γίνει πιο αισθητό:
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ - ΛΟΥΚΕΤΟ - ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ - ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΟΥ - ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΑΠΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ - ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΔΕΗ (ΜΕΣΩ ΑΠΕ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ) = ΕΠΕΝΔΥΣΗ.

Έτσι όλοι κάνουμε "επενδύσεις".

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …