Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκμεταλευτής και αδιάφορος. Δύο όψεις της πολιτείας μας.

Κινούμαι αργά διασχίζοντας την πλατεία Μητροπόλεως κατευθυνόμενος προς το Μοναστηράκι απόγευμα μετά την δουλειά. Το βλέμμα μου καρφώνεται σε μία έντονη στιχομυθία ανάμεσα σε ένα μικρό κορίτσι, γύρω στα 13-14 και σε μία μεσήλικη γυναίκα. Η γλώσσα άγνωστη σε μένα, μάλλον η γλώσσα των ρομά αν διακρίνω από τα χαρακτηριστικά τους.
Παραμένω στάσιμος για λίγο και παρακολουθώ. Η γυναικά φωνάζει στο κορίτσι το οποίο κρατάει κάποια μπρελόκ, και το ωθεί με φωνές προς μία καφετέρια. Το κορίτσι περνά ανάμεσα στα τραπέζια προτείνοντάς τα μπρελόκ. Όμως δεν έχει και πολύ όρεξη και φεύγει χοροπηδώντας λες και βρίσκεται σε μία παιδική χαρά, γρήγορα από την καφετέρια. Η γυναίκα του φωνάζει. Το κορίτσι ανταπαντά έντονα. Κατευθύνεται προς μία παρέα που στέκονται στο μέσο της πλατείας Μητροπόλεως. Τους μιλά για το φεγγάρι, τους δείχνει τα μπρελόκ. Αν θέλουν να αγοράσουν ένα.
Στρέφω το βλέμμα μου στην γυναίκα. Κακοντυμένη, άσχημη, ασουλούπωτη, παρακολουθεί την μικρή από απόσταση κρατώντας μία τσάντα στο χέρι και έχοντας το βλέμμα στραμμένο αδιάφορα κάπου. Σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Με λοξές ματιές παρακολουθεί το κορίτσι. Αν πούλησε κάτι. Ίσως και για να μην κινδυνεύσει. Ποιος ξέρει. Ακόμα και αυτό όμως δεν παύει να την κάνει μία στυγνή εκμεταλλεύτρια του κόπου ενός μικρού και αθώου παιδιού.
Δεν έκανα τίποτα. Δεν της έβαλα μία φωνή. Δεν κάλεσα την αστυνομία. Απλά κατέβασα το κεφάλι και συνέχισα μελαγχολικός τον δρόμο μου. Κάτοικος μίας ασυνείδητης και αδιάφορης πολιτείας.

Σχόλια

Ο χρήστης ΠΡΕΖΑ TV είπε…
Τετοια περιστατικα ειναι συχνα...και δυστυχως ολοι τα εχουμε κανει μερος της καθημερινοτητας μας...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…

Ο ρεαλισμός στις Τέχνες τον 19ο αιώνα

Εισαγωγή
Ο 19ος αιώνας, ο αιώνας των Επαναστάσεων, είναι μία εποχή έντονων πολιτικών ζυμώσεων με επίδραση τόσο στο κοινωνικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο. Η σύγκρουση των τάξεων είναι έντονη, και εκφράζεται πλέον και με ιδεολογικά κριτήρια καθότι διαμορφώνονται οι πρώτες πολιτικές ιδεολογίες, η φιλελεύθερη της αστικής τάξης και η σοσιαλιστική της εργατικής τάξης. Η σύγκρουση ανάμεσα στην Παλαιά Τάξη της αριστοκρατίας που αργοπεθαίνει και τις νέες κοινωνικές τάξεις είναι αναπόφευκτη με αποκορύφωμα το έτος 1848 οπότε και πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες εξεγέρσεις στην Ευρώπη.Στο γοργό μετασχηματισμό της κοινωνίας συμβάλουν πέρα από τα πολιτικά θέματα, η πρόοδος στο εμπόριο, η Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνολογία, τα οποία ώθησαν το εργατικό δυναμικό στα αστικά κέντρα και βοήθησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της αστικής τάξης η οποία πήρε τον έλεγχο της εξουσίας από την καταρρέουσα αριστοκρατία. Συνέπεια των παραπάνω είναι να απαιτήσει τον έλεγχο της εξουσίας προκειμένου αφεν…