Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιστημονες οι δημοσιογράφοι? Ας απεργήσω

Απεργία αύριο, και μέσα σε όλα τα αιτήματα είναι και αυτά των δημοσιογράφων ενάντια στην κυβέρνηση που "θέλει να βάλει χέρι στο ταμείο τους". Απορώ γιατί διαμαρτύρονται οι δημοσιογράφοι. Να διαμαρτυρηθούμε όλοι εμείς που έχουμε ταμείο το ΙΚΑ, το καταλαβαίνω αλλά οι πολιτικοί φροντίζουν πάντοτε την τέταρτη εξουσία.
Ακούστε, για να μην διαμαρτύρονται οι δημοσιογράφοι ότι η κυβέρνηση θέλει να τους βάλει "χέρι" στο καλό ταμείο τους, αποφάσισε να τους εντάξει στο υπο σύσταση "Ταμείο Επιστημόνων" μαζί με τους γιατρούς, τους νομικούς και τους μηχανικούς (δηλ. τις βασικές κατηγορίες επαγγελματιών των οποίων οι εκπρόσωποι συχνάζουν στον γνωστό "Οίκο" Βασιλίσσης Όλγας και Πανεπιστημίου γωνία, χαχα!!! όχι στο Ζonars).
Ωραία νομοθετήματα. Επιστημονικοί κλάδοι όπως μαθηματικοί, φιλόλογοι, πληροφορικοί κλπ δεν θεωρούνται επιστήμονες ενώ είναι "επιστήμονας" ο αθλητικογράφος που γράφει το κείμενο με τον ευηχο τίτλο "Αχ τι ηδονή",η δημοσιο-κουτσομπόλα των μεσημεριανών, η ρεπόρτερ-είμαι-χαζή-και φαίνομαι που βγαίνει με το "ματσούκι" ανά χείρας και ρωτάει τα emo-βλαμμένα στην Πλατεία Συντάγματος αν ο Καραϊσκάκης είναι γήπεδο ή άγαλμα στην Σταδίου.
Αυτό που καταλαβαίνει και ο πλέον λογικά σκεπτόμενος είναι ότι οι κυβερνώντες φροντίζουν να έχουν ικανοποιημένους όλους αυτούς που τους εξασφαλίζουν την ανάλογη στήριξη όπως επιχειρηματίες, ποδοσφαιρικές ΑΕ - περίπτωση ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακός κλπ. που έχουν τους "γκαγκουρους" φιλάθλους (ψιφουλάκια πολλά) και τα ΜΜΕ ικανοποιημένα. Αυτό είμαστε, μία πολιτεία που μας διοικούν οι επιχειρηματίες και οι δημοσιογράφοι.

Σχόλια

Ο χρήστης Despoina Vafeidou είπε…
Το θέμα αυτής της ανάρτησης είναι βεβαίως το ασφαλιστικό και οι "αλλόκοτες" λύσεις που προτείνει η κυβέρνηση για να λύσει αυτό το ζήτημα. "Να'στε καλά να δουλεύετε" δηλαδή.
Παρ' όλα αυτά, δεν μπορώ να μην πω πως η επιστήμη, κατά μία έννοια, είναι συνώνυμη της έρευνας. Ένας δημοσιογράφος, που δεν είναι επιστήμονας, αλλά διεξάγει μία έρευνα προκειμένου να παρουσιάσει εμπεριστατωμένα ένα θέμα στον αναγνώστη του, είναι πιο επιστήμονας από τον "επιστήμονα" που μασουλάει το μισθό του παραχωμένος σε μια καμαρούλα κάποιου από τα πολλά ιδρύματα της χώρας μας. Που δημοσιεύει και παρουσιάζει τις εργασίες του, που κατά βάση είναι copy & paste εργασιών άλλων, πολλές φορές μεταπτυχιακών ή και προπτυχιακών φοιτητών, σε κατάφωτες αίθουσες στο εκλεκτό του ακροατήριο. Που διατηρεί στη φορμόλη τα όποια επιστημονικά δεδομένα έχει στη διάθεσή του για να μην τα ανακαλύψει κανένας καλύτερος και του πάρει τις δάφνες. Ή που "συνεννοείται" με βαθμίδες της εξουσίας για τα επιστημονικά αποτελέσματα στα οποία θα καταλήξει. Κάτι έχω υπ' όψη μου και τα λέω αυτά, φυσικά.
Στο μεταξύ, και όσον αφορά το ασφαλιστικό, υποθέτω πως οι κατηγοριοποιήσεις των εργαζομένων είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη υπόθεση που χρειάζεται προσεκτικό σχεδιασμό, έννοια άγνωστη στη χώρα μας. Κατά βάση, όλοι αυτοί που αγωνιούν για το ασφαλιστικό δεν είναι και τίποτα μεγαλοεισοδηματίες. Ούτε οι δημοσιογράφοι είναι όλοι μεγαλοδημοσιογράφοι ή γραφικές κοκότες.
Πάντως, ναι. Το να θεωρούνται οι "δημοσιογράφοι" στους οποίους αναφέρεσαι επιστήμονες μου προκαλεί μία ... ναυτία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…