Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εικόνες της Πόλης

Εικόνα 1η
Σαββάτο μεσημέρι στην γωνία της Κοραή με την οδό Σταδίου στο κέντρο της πόλης. Ο άστεγος-ναρκομανής σε άθλια κατάσταση βρίσκεται ξαπλωμένος μπροστά από την είσοδο μίας τράπεζας, ανάσκελα πάνω στο πεζοδρόμιο με το κεφάλι του να ακουμπά σε ένα άθλιο κουβάρι ρούχων. Δεν καταλαβαίνεις αν κοιμάται ή αν πεθαίνει. Το πρόσωπό του το χτυπάει ο ήλιος και στα χείλη του κρέμεται ένα σβηστό τσιγάρο. Οι περαστικοί τον ρίχνουν ένα βιαστικό βλέμμα σαν να μην υπάρχει και τον προσπερνούν. Αυτό κάνω και εγώ, αλλά την στιγμή που περνάω από μπροστά του μία κίνηση ενός πολίτη με σταματά. Ένας ασπρομάλλης κύριος σταματά μπροστά μου, βγάζει μία φωτογραφική μηχανή και αρχίζει να αποτυπώνει την τραγική κατάσταση του άστεγου. Παρακολουθώ την σκηνή. Σε λίγο πλησιάζει και ένας νέος με μία φωτογραφική μηχανή καλύτερη από του ασπρομάλλη. Περιμένει υπομονετικά να τελειώσει ο πρεσβύτερος και μόλις το κάνει παίρνει και αυτός θέση και αρχίζει τις φωτογραφίες του κακόμοιρου μοντέλου. Απομακρύνομαι. Φαντάζομαι ότι αν οι συγκεκριμένοι είναι επαγγελματίες θα βγάλουν κάποια χρήματα από τις φωτογραφίες του κακομοίρη. Αυτός θα συνεχίζει να μην υπάρχει μέχρι....

Εικόνα 2η
Απόγευμα καθημερινής στο μετρό. Βρίσκομαι στην αποβάθρα και δίπλα μου πλησιάζει ένα ζευγάρι με το μικρό του. Το ζευγάρι δείχνει σαν να έχει βγει από την αποτοξίνωση. Τα πρόσωπα τους δείχνουν παραμορφωμένα από την χρόνια χρήση. Η συμπεριφορά τους είναι σαν τα ζώα. Φωνάζουν ο ένας στον άλλο και βρίζονται. Και δίπλα είμαι όμορφο μικρό αγόρι που απλά τους παρακολουθεί. Ο άνδρας την κατηγορεί και πηγαίνει πέρα δώθε στην αποβάθρα βρίζοντας. Αυτή κρατά τον μικρό αγκαλιά και του απαντά με αντίστοιχο τρόπο και χρησιμοποιώντας αυτήν την περίεργη αθηναϊκή λαϊκή αργκό. Ο μικρός έχει κολλημένο το βλέμμα στο πάτωμα σαν να θέλει να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Τι ατυχία να έχει αυτούς τους γονείς. Τον παρατηρώ, μία νησίδα νηνεμίας στην θύελλα των γονιών του. Πόσο γαλήνιος και ήρεμος είναι, σαν να θέλει να αποδιώξει αυτό που του συμβαίνει.. Αντιλαμβάνεται το βλέμμα μου και με παρατηρεί έντονα. Του χαμογελάω και κατεβάζει τα μάτια ντροπιασμένο. 
Δεν αντέχω να τους βλέπω, μακάρι να μπορούσα να το βοηθήσω αυτό το παιδί. 
Τι μέλλον άραγε να του επιφυλάσσει η ζωή με τέτοιους γονείς. Απομακρύνομαι από εκείνο το σημείο. Νιώθω ανήμπορος.

Αναρωτιέμαι, που είναι η πολιτεία, η κοινωνία, η πρόνοια για αυτό το παιδί; Σε τι χώρα ζούμε επιτέλους;



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…