Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εικόνες της Πόλης

Εικόνα 1η
Σαββάτο μεσημέρι στην γωνία της Κοραή με την οδό Σταδίου στο κέντρο της πόλης. Ο άστεγος-ναρκομανής σε άθλια κατάσταση βρίσκεται ξαπλωμένος μπροστά από την είσοδο μίας τράπεζας, ανάσκελα πάνω στο πεζοδρόμιο με το κεφάλι του να ακουμπά σε ένα άθλιο κουβάρι ρούχων. Δεν καταλαβαίνεις αν κοιμάται ή αν πεθαίνει. Το πρόσωπό του το χτυπάει ο ήλιος και στα χείλη του κρέμεται ένα σβηστό τσιγάρο. Οι περαστικοί τον ρίχνουν ένα βιαστικό βλέμμα σαν να μην υπάρχει και τον προσπερνούν. Αυτό κάνω και εγώ, αλλά την στιγμή που περνάω από μπροστά του μία κίνηση ενός πολίτη με σταματά. Ένας ασπρομάλλης κύριος σταματά μπροστά μου, βγάζει μία φωτογραφική μηχανή και αρχίζει να αποτυπώνει την τραγική κατάσταση του άστεγου. Παρακολουθώ την σκηνή. Σε λίγο πλησιάζει και ένας νέος με μία φωτογραφική μηχανή καλύτερη από του ασπρομάλλη. Περιμένει υπομονετικά να τελειώσει ο πρεσβύτερος και μόλις το κάνει παίρνει και αυτός θέση και αρχίζει τις φωτογραφίες του κακόμοιρου μοντέλου. Απομακρύνομαι. Φαντάζομαι ότι αν οι συγκεκριμένοι είναι επαγγελματίες θα βγάλουν κάποια χρήματα από τις φωτογραφίες του κακομοίρη. Αυτός θα συνεχίζει να μην υπάρχει μέχρι....

Εικόνα 2η
Απόγευμα καθημερινής στο μετρό. Βρίσκομαι στην αποβάθρα και δίπλα μου πλησιάζει ένα ζευγάρι με το μικρό του. Το ζευγάρι δείχνει σαν να έχει βγει από την αποτοξίνωση. Τα πρόσωπα τους δείχνουν παραμορφωμένα από την χρόνια χρήση. Η συμπεριφορά τους είναι σαν τα ζώα. Φωνάζουν ο ένας στον άλλο και βρίζονται. Και δίπλα είμαι όμορφο μικρό αγόρι που απλά τους παρακολουθεί. Ο άνδρας την κατηγορεί και πηγαίνει πέρα δώθε στην αποβάθρα βρίζοντας. Αυτή κρατά τον μικρό αγκαλιά και του απαντά με αντίστοιχο τρόπο και χρησιμοποιώντας αυτήν την περίεργη αθηναϊκή λαϊκή αργκό. Ο μικρός έχει κολλημένο το βλέμμα στο πάτωμα σαν να θέλει να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Τι ατυχία να έχει αυτούς τους γονείς. Τον παρατηρώ, μία νησίδα νηνεμίας στην θύελλα των γονιών του. Πόσο γαλήνιος και ήρεμος είναι, σαν να θέλει να αποδιώξει αυτό που του συμβαίνει.. Αντιλαμβάνεται το βλέμμα μου και με παρατηρεί έντονα. Του χαμογελάω και κατεβάζει τα μάτια ντροπιασμένο. 
Δεν αντέχω να τους βλέπω, μακάρι να μπορούσα να το βοηθήσω αυτό το παιδί. 
Τι μέλλον άραγε να του επιφυλάσσει η ζωή με τέτοιους γονείς. Απομακρύνομαι από εκείνο το σημείο. Νιώθω ανήμπορος.

Αναρωτιέμαι, που είναι η πολιτεία, η κοινωνία, η πρόνοια για αυτό το παιδί; Σε τι χώρα ζούμε επιτέλους;



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Η σύγχρονη εποχή σύμφωνα με τους Bauman και Giddens

1. Εισαγωγή. Η νεωτερικότητα και η ύστερη νεωτερικότητα (ή κατά άλλους μετανεωτερικότητα) αποτελούν δύο όρους στην κοινωνιολογική επιστήμη για τους οποίους καταναλώθηκε σημαντική πνευματική εργασία για τον προσδιορισμός τους. Αν θέλαμε να προσδιορίσουμε χρονικά τις δύο περιόδους θα τοποθετούσαμε την νεωτερικότητα από τον 15ο αιώνα έως και το 1945 με δομικά στοιχεία τον Διαφωτισμός, της πολιτικές επαναστάσεις, την βιομηχανική επανάσταση, την επιστημονική επανάσταση και το καπιταλιστικό σύστημα. Η ύστερη νεωτερικότητα αρχίζει από το 1945 και μετά με κύρια στοιχεία την κοινωνία της αφθονίας, την παγκοσμιοποίηση, την ανάπτυξη των μέσων μαζικής επικοινωνίας, την αλλαγή των χωρικών και χρονικών συντεταγμένων, τις συναλλαγές, την κινητικότητα του κεφαλαίου. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εργασίας θα αναφερθούμε στον τρόπο με τον οποίο ερμήνευσαν οι κοινωνιολόγοι Zygmunt Bauman (κεφάλαιο 2) και Anthony Giddens τις δύο αυτές περιόδους (κεφάλαιο 3).
2. Οι θέσεις του Bauman για την νεωτερικότητα Ο Z…