Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εικόνες της Πόλης

Εικόνα 1η
Σαββάτο μεσημέρι στην γωνία της Κοραή με την οδό Σταδίου στο κέντρο της πόλης. Ο άστεγος-ναρκομανής σε άθλια κατάσταση βρίσκεται ξαπλωμένος μπροστά από την είσοδο μίας τράπεζας, ανάσκελα πάνω στο πεζοδρόμιο με το κεφάλι του να ακουμπά σε ένα άθλιο κουβάρι ρούχων. Δεν καταλαβαίνεις αν κοιμάται ή αν πεθαίνει. Το πρόσωπό του το χτυπάει ο ήλιος και στα χείλη του κρέμεται ένα σβηστό τσιγάρο. Οι περαστικοί τον ρίχνουν ένα βιαστικό βλέμμα σαν να μην υπάρχει και τον προσπερνούν. Αυτό κάνω και εγώ, αλλά την στιγμή που περνάω από μπροστά του μία κίνηση ενός πολίτη με σταματά. Ένας ασπρομάλλης κύριος σταματά μπροστά μου, βγάζει μία φωτογραφική μηχανή και αρχίζει να αποτυπώνει την τραγική κατάσταση του άστεγου. Παρακολουθώ την σκηνή. Σε λίγο πλησιάζει και ένας νέος με μία φωτογραφική μηχανή καλύτερη από του ασπρομάλλη. Περιμένει υπομονετικά να τελειώσει ο πρεσβύτερος και μόλις το κάνει παίρνει και αυτός θέση και αρχίζει τις φωτογραφίες του κακόμοιρου μοντέλου. Απομακρύνομαι. Φαντάζομαι ότι αν οι συγκεκριμένοι είναι επαγγελματίες θα βγάλουν κάποια χρήματα από τις φωτογραφίες του κακομοίρη. Αυτός θα συνεχίζει να μην υπάρχει μέχρι....

Εικόνα 2η
Απόγευμα καθημερινής στο μετρό. Βρίσκομαι στην αποβάθρα και δίπλα μου πλησιάζει ένα ζευγάρι με το μικρό του. Το ζευγάρι δείχνει σαν να έχει βγει από την αποτοξίνωση. Τα πρόσωπα τους δείχνουν παραμορφωμένα από την χρόνια χρήση. Η συμπεριφορά τους είναι σαν τα ζώα. Φωνάζουν ο ένας στον άλλο και βρίζονται. Και δίπλα είμαι όμορφο μικρό αγόρι που απλά τους παρακολουθεί. Ο άνδρας την κατηγορεί και πηγαίνει πέρα δώθε στην αποβάθρα βρίζοντας. Αυτή κρατά τον μικρό αγκαλιά και του απαντά με αντίστοιχο τρόπο και χρησιμοποιώντας αυτήν την περίεργη αθηναϊκή λαϊκή αργκό. Ο μικρός έχει κολλημένο το βλέμμα στο πάτωμα σαν να θέλει να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Τι ατυχία να έχει αυτούς τους γονείς. Τον παρατηρώ, μία νησίδα νηνεμίας στην θύελλα των γονιών του. Πόσο γαλήνιος και ήρεμος είναι, σαν να θέλει να αποδιώξει αυτό που του συμβαίνει.. Αντιλαμβάνεται το βλέμμα μου και με παρατηρεί έντονα. Του χαμογελάω και κατεβάζει τα μάτια ντροπιασμένο. 
Δεν αντέχω να τους βλέπω, μακάρι να μπορούσα να το βοηθήσω αυτό το παιδί. 
Τι μέλλον άραγε να του επιφυλάσσει η ζωή με τέτοιους γονείς. Απομακρύνομαι από εκείνο το σημείο. Νιώθω ανήμπορος.

Αναρωτιέμαι, που είναι η πολιτεία, η κοινωνία, η πρόνοια για αυτό το παιδί; Σε τι χώρα ζούμε επιτέλους;



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

ΜΚΟ και κοινωνικές συγκρούσεις

ΕισαγωγήΜία από τις πλέον διαδεδομένες έννοιες στη σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή μαζί με αυτήν της «παγκοσμιοποίηση» είναι η έννοια της «Κοινωνίας των Πολιτών» (εφεξής στο κείμενο ΚΠ). Αν και η έννοια της ΚΠ αναφέρεται στις κοινωνικές επιστήμές από παλιά, ωστόσο την τελευταία δεκαετία έχει ξαναβρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος και ο λόγος είναι οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία.Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο καθηγήτη Βούλγαρη, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται αντίβαρο απέναντι στην φθορά, την απο-ηθικοποίηση, την αποξένωση και τη χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής στα δημοκρατικά καθεστώτα της ύστερης νεωτερικότητας και των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών.Η δεύτερη έννοια που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης και στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τον βαθμό σύνδεσης της ΚΠ με τις κοινωνικές συγκρούσεις.Η δομή της εργασίας είναι η ακόλουθη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παρουσιαστούν οι έννοιες το…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …