Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έχουν γνώση οι φύλακες

Ένας παλιός βουλευτής Θεσσαλίας έλεγε σοβαρά σε φίλους και γνωστούς ότι "τακτοποίησε" επαρκέστατα τα τέκνα του. Τα σπούδασε, τους άφησε περιουσία και το πιο σημαντικό για τον υιό - διάδοχο του ανέφερε ότι του άφησε και 5000 βόδια να τον ψηφίζουν.
Τέκνα δίχως επαγγελματική παρουσία, δημιουργήματα ενός κομματικού σωλήνα, μίας "οικογενειακής παράδοσης", μίας "πολιτικής αριστοκρατίας". Φορείς μίας τάξης Φυλάκων της πλατωνικής πολιτείας με την ονομασία "η κομματική επετηρίδα". Μίας ολιγαρχίας "αξίων" που όμως δεν ενστερνίζονται τις αξίες της πλατωνικής πολιτείας αλλά της καπιταλιστικές νοοτροπίες και τις κομματικές έννοιες στην νεο-ελληνική μορφή τους: "ημέτεροι",διαφθορά, διαπλοκή, κομματική ιεραρχία, κομματική πειθαρχεία, κομματική επετηρίδα. Ανεπάγγελτοι, χαραμοφάηδες γόνοι πολιτικών και κομματικών τζακιών στοχεύσατε. Ιδού η ευκολία της ζωής, δεν χρειάζεται να εργαστείτε και να παράγετε στο ελάχιστο. Υπάρχουν τα βόδια (τι κρίμα για το άκακο αυτό ζώο) να σας στηρίξουν.

Όμως η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι λειτούργημα σύμφωνα με το οποίο καλούνται έμπειροι πολίτες, πολίτες που έχουν διανύσει έναν επαγγελματικό βίο μαζί με μία κοινωνική δραστηριοποίηση, να το υπηρετήσουν. Είναι απαραίτητο να έχουν αφήσει την γραφή τους στην κοινωνία πριν ζητήσουν να λάβουν τον σταυρό από τους πολίτες. Όμως αντ' αυτού οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουν ως επάγγελμα.
Δυστυχώς το σύστημα είναι ισχυρό και αυτό που απαιτεί είναι υπακοή στους άγραφους νόμους, το εθιμικό δίκαιο, το σάλιο νόμο των Γότθων. Εκεί φτάσαμε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φεουδαρχία, μια μεσαιωνική νοοτροπία

ΕισαγωγήΟ J. Le Goff στο κείμενο του για την «Ιστορία των νοοτροπιών» αναρωτιέται: «Η φεουδαρχία, πάλι, τι είναι; Ένα σύνολο θεσμών, ένας τρόπος παραγωγής, ένα κοινωνικό σύστημα, ένας τύπος στρατιωτικής οργάνωσης;[1]» Ο Κ. Ράπτης αναφέρει ότι «ο όρος φεουδαλισμός χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και όχι από τους Ευρωπαίους του Μεσαίωνα για να δηλώσει ένα σύστημα σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε προσωπική βάση[2]». Ο δε D. Nicholas[3] εκφράζει την άποψη ότι η φεουδαρχία δεν μπορεί να οριστεί ως «σύστημα». Αντίθετα προτιμά χρησιμοποιήσει τον όρο «φεουδαρχικές σχέσεις» ή «φεουδαρχικός δεσμός» ως πλαίσιο ρύθμισης των ανθρωπίνων σχέσεων όπου βασικό χαρακτηριστικό αποτελεί η υποτέλεια, «ο προσωπικός δεσμός ενός υποτελούς με έναν άρχοντα[4]». Νοοτροπία τι είναι; Σύμφωνα με την λεξικογραφική ανάλυση στο κείμενο του J. Le Goff η νοοτροπία «δηλώνει το συλλογικό χρωματισμό του ψυχισμού, τον ιδιαίτερο τρόπο που νιώθει και σκέφτεται ένας λαός, μία ορισμένη ομάδα ανθρώπων[5]».Σκοπός αυτής της εργασίας ε…

ΜΚΟ και κοινωνικές συγκρούσεις

Εισαγωγή Μία από τις πλέον διαδεδομένες έννοιες στη σύγχρονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή μαζί με αυτήν της «παγκοσμιοποίηση» είναι η έννοια της «Κοινωνίας των Πολιτών» (εφεξής στο κείμενο ΚΠ). Αν και η έννοια της ΚΠ αναφέρεται στις κοινωνικές επιστήμές από παλιά, ωστόσο την τελευταία δεκαετία έχει ξαναβρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος και ο λόγος είναι οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο καθηγήτη Βούλγαρη, η κοινωνία των πολιτών θεωρείται αντίβαρο απέναντι στην φθορά, την απο-ηθικοποίηση, την αποξένωση και τη χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής στα δημοκρατικά καθεστώτα της ύστερης νεωτερικότητας και των παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών. Η δεύτερη έννοια που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης και στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τον βαθμό σύνδεσης της ΚΠ με τις κοινωνικές συγκρούσεις. Η δομή της εργασίας είναι η ακόλουθη. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παρουσιαστούν οι έννοιες το…

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …