Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έχουν γνώση οι φύλακες

Ένας παλιός βουλευτής Θεσσαλίας έλεγε σοβαρά σε φίλους και γνωστούς ότι "τακτοποίησε" επαρκέστατα τα τέκνα του. Τα σπούδασε, τους άφησε περιουσία και το πιο σημαντικό για τον υιό - διάδοχο του ανέφερε ότι του άφησε και 5000 βόδια να τον ψηφίζουν.
Τέκνα δίχως επαγγελματική παρουσία, δημιουργήματα ενός κομματικού σωλήνα, μίας "οικογενειακής παράδοσης", μίας "πολιτικής αριστοκρατίας". Φορείς μίας τάξης Φυλάκων της πλατωνικής πολιτείας με την ονομασία "η κομματική επετηρίδα". Μίας ολιγαρχίας "αξίων" που όμως δεν ενστερνίζονται τις αξίες της πλατωνικής πολιτείας αλλά της καπιταλιστικές νοοτροπίες και τις κομματικές έννοιες στην νεο-ελληνική μορφή τους: "ημέτεροι",διαφθορά, διαπλοκή, κομματική ιεραρχία, κομματική πειθαρχεία, κομματική επετηρίδα. Ανεπάγγελτοι, χαραμοφάηδες γόνοι πολιτικών και κομματικών τζακιών στοχεύσατε. Ιδού η ευκολία της ζωής, δεν χρειάζεται να εργαστείτε και να παράγετε στο ελάχιστο. Υπάρχουν τα βόδια (τι κρίμα για το άκακο αυτό ζώο) να σας στηρίξουν.

Όμως η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Είναι λειτούργημα σύμφωνα με το οποίο καλούνται έμπειροι πολίτες, πολίτες που έχουν διανύσει έναν επαγγελματικό βίο μαζί με μία κοινωνική δραστηριοποίηση, να το υπηρετήσουν. Είναι απαραίτητο να έχουν αφήσει την γραφή τους στην κοινωνία πριν ζητήσουν να λάβουν τον σταυρό από τους πολίτες. Όμως αντ' αυτού οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουν ως επάγγελμα.
Δυστυχώς το σύστημα είναι ισχυρό και αυτό που απαιτεί είναι υπακοή στους άγραφους νόμους, το εθιμικό δίκαιο, το σάλιο νόμο των Γότθων. Εκεί φτάσαμε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Εμπειριστές και Ορθολογιστές τον 17ο αιώνα

Εισαγωγή

«Από την στιγμή που αμφισβητείς, σκέπτεσαι.
Και αν σκέπτεσαι θα πει πως υπάρχεις»
Καρτέσιος

Κατά τον 17ο αιώνα μεταβάλλονται οι σκοποί και τα ενδιαφέροντα της φιλοσοφίας και συνάδουν με την επικράτηση της νέας επιστήμης. Οι κατακτήσεις της πειραματικής μεθόδου οδήγησαν την επιστήμη στο να αποτελέσει την κύρια δύναμη για την πρόοδο της κοινωνίας. Η φιλοσοφία πλέον ακολουθεί σε δευτερεύον ρόλο και διαμορφώνεται μία νέα σχέση μεταξύ των δύο αυτών διανοητικών κόσμων.
Η επιστήμη αποβάλει την εξάρτηση της από την μεταφυσική τέμνοντας τους δεσμούς της με την φιλοσοφία, συνάπτοντας νέες σχέσεις μαζί της και εξαναγκάζοντας την να την ακολουθεί μετατρεπόμενη σε «θεραπαινίδα της[1]». Η φιλοσοφία μετασχηματίζεται πλέον σε επιστημολογία και «προσπαθεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ανθρώπινο λογικό[2]», έχοντας απολέσει τον μεταφυσικό της λόγο, χάνοντας και το δικαίωμα να καθορίζει την νομοτέλεια του φυσικού γίγνεσθαι.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας θα παρουσιαστεί ο τρόπος …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…