Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πορτοκάλια στους δρόμους - πείνα στην Νταρφούρ

Zap: Ο καλός πολίτης παίρνει το καθημερινό του prozak, την Τηλεόραση. Οι γαιοκτήμονες (ακα "αγρότες") πετάνε πορτοκάλια στον δρόμο. Δεν είναι ικανοποιημένοι από την επιχορήγηση των 500 Μευρώ που τους δίνει το γκουβέρνο. Μιλάμε πλέον για "αγροτικές κινητοποιήσεις". Όμως τι Έκπληξη: Δεν είδα πουθενά κανένα μετανάστη - δουλοπάροικο να συμμετέχει και αυτός. Πώς έχω την εντύπωση ότι ο αγρότης είναι αυτός που δουλεύει στο χωράφι και όχι αυτός που είναι αραχτός στο καφενείο και παίζει τάβλι - και ενίοτε χρηματιστήριο. Άρα δεν μιλάμε για αγροτικές αλλά για φεουδαλικές διαμαρτυρίες.

Οι γαιοκτήμονες δεν πρόκειται να βρουν το δίκιο τους στην σημερινή Ελλάδα. Θα τα πάρουν όλα τα λεφτά για όλα τα κιλά, αλλά οι λοιποί πολίτες τους έχουν αντιληφθεί. Όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τίποτα άλλο από εκμεταλλευτές της μισθωμένης εργασίας των μεταναστών. Πάνε οι αγρότες - ιδιοκτήτες γης που μόνοι τους δούλευαν στα χωράφια τους. Τώρα έχουμε φεουδαλικές σχέσεις. Οι γαιοκτήμονες - επιχειρηματίες από την μία μεριά και οι σύγχρονοι δουλοπάροικοι από την άλλη.
Zap: Εξάντας. Η πείνα στην Νταρφούρ. Οι άνθρωποι δεν έχουν να φάνε. Τους πετάνε ένα τσουβάλι με αλεύρι και αυτό το ονομάζει ο ΟΗΕ "τρόφιμα". Γιατί δεν στέλνουν οι γαιοκτήμονες τα πορτοκάλια και το γάλα (θυμάστε σίγουρα τις γνωστές πρακτικές με τις καρδάρες που έχυναν στο δρόμο) που πετάνε, στους λοιμοκτονούντες?

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
"Έπεσα" τυχαία στο blog σας σε μια αναζήτηση για το 1848.Έχετε σχέση με το τμήμα Ευρωπαϊκού πολιτισμού του ΕΑΠ;
Ο χρήστης Christos Bouras είπε…
είμαι φοιτητής στο συγκεκριμένο τμήμα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Κι εγώ!Έχω πάρει την πρώτη μου θεματική ενότητα (ΕΠΟ10).Εσείς μάλλον είστε βετεράνος.Βλέπω πολλές εργασίες και -απ' ότι μπορώ να κρίνω- όλες αξιόλογες.
Συγχαρτήρια
Β.Κ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…

Ο ρεαλισμός στις Τέχνες τον 19ο αιώνα

Εισαγωγή
Ο 19ος αιώνας, ο αιώνας των Επαναστάσεων, είναι μία εποχή έντονων πολιτικών ζυμώσεων με επίδραση τόσο στο κοινωνικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο. Η σύγκρουση των τάξεων είναι έντονη, και εκφράζεται πλέον και με ιδεολογικά κριτήρια καθότι διαμορφώνονται οι πρώτες πολιτικές ιδεολογίες, η φιλελεύθερη της αστικής τάξης και η σοσιαλιστική της εργατικής τάξης. Η σύγκρουση ανάμεσα στην Παλαιά Τάξη της αριστοκρατίας που αργοπεθαίνει και τις νέες κοινωνικές τάξεις είναι αναπόφευκτη με αποκορύφωμα το έτος 1848 οπότε και πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες εξεγέρσεις στην Ευρώπη.Στο γοργό μετασχηματισμό της κοινωνίας συμβάλουν πέρα από τα πολιτικά θέματα, η πρόοδος στο εμπόριο, η Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνολογία, τα οποία ώθησαν το εργατικό δυναμικό στα αστικά κέντρα και βοήθησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της αστικής τάξης η οποία πήρε τον έλεγχο της εξουσίας από την καταρρέουσα αριστοκρατία. Συνέπεια των παραπάνω είναι να απαιτήσει τον έλεγχο της εξουσίας προκειμένου αφεν…