Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκηνές Βίας - Σκηνή 4η - Ο reporter

Η άποψη είναι σαν την ....., όλοι έχουν από μία (στις τελείες προσθέστε ότι θέλετε) είχε αναφέρει ο σκηνοθέτης Eastwood για κάποιες κριτικές που του ασκήθηκαν και δεν συμφωνούσε. Εγώ θα εκφράσω την δική μου οπτική μέσα από ιστορίες. Ιστορίες που φαντάστηκα ότι "κάπως έτσι" θα είναι και τις οποίες έχτισα μέσα από τις προσλαμβάνουσες σε πεδία "μαχών", εικόνες από την τηλεόραση, και συζητήσεις επαϊόντων.

Το τηλέφωνο κτυπούσε αρκετή ώρα αλλά αγνοούσε την δόνηση. Ο Λ. συνέχισε να πίνει το ποτό του συζητώντας έντονα με τους φίλους του στο κολωνακιώτικο στέκι της Πλουτάρχου τα της οικονομικής κρίσης. Ασταμάτητα συνέχιζε αυτό αναζητώντας την προσοχή του κατόχου του. Ο Λ. μην αντέχοντας άλλο έψαξε στην τσέπη του σακακιού του, το έβγαλε και κοίταξε τον αριθμό. Η φωνακλού από το κανάλι, «τι να θέλει Σάββατο απόγευμα;». Ζήτησε συγνώμη και βγήκε έξω να μιλήσει. «Ακούω» λέει βαριεστημένα. «Τρέξε γρήγορα στα Εξάρχεια, έχουν ξεκινήσει φασαρίες από τους αναρχικούς» ακούστηκε από την άλλη μεριά. «Γιατί τι έγινε;» αποκρίθηκε. «Πυροβολήθηκε ένας νεαρός από αστυνομικό» έρχεται η απάντηση. «Και εμένα βρήκες βραδιάτικα να χώσεις;» γκρίνιαξε αλλά στο μεταξύ είχε κλείσει η γραμμή. Έβρισε έντονα που ανάγκασε δύο κοπέλες που περνούσαν από δίπλα να τον κοιτάξουν τρομαγμένες. Ο Λ. έβαλε το τηλέφωνο στην τσέπη, μπήκε στο ΜΤ, ήπιε μονορούφι το ποτό του, άφησε ένα 10 ευρώ και χαιρετώντας τους φίλους του έφυγε αναφωνώντας «η δουλειά μου είναι δουλεία». Καβάλησε την μηχανή και κινήθηκε προς τα Εξάρχεια. Τα μισούσε τα Εξάρχεια, πίστευε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στον χάρτη της Αθήνας. Τα αποκαλούσε «ο Καιάδας της Πόλης». Έφτασε στην Σπυρ. Τρικ. και αφού πάρκαρε την μηχανή μέσα σε μία μικρή αυλή, τρέχοντας έφτασε στην Στουρνάρα. Έβρισε πάλι «Η π.. πάλι εμένα έστειλε στην κόλαση». Κάδοι καίγονταν, κουκουλοφόροι πέταγαν πέτρες και τα ΜΑΤ στην γωνία της Τζ. ανταπέδιδαν με καπνογόνα. Το τηλέφωνο χτύπησε. Ήταν η σκρ... «Έφτασες;». «Ναι, στο χάος με έστειλες πάλι». «Δεν έπαθες και τίποτα, έτσι θα κάνεις καριέρα». «Σκ.. εδώ γίνεται χαμός». «Πήγαινε πίσω από τα ΜΑΤ να είσαι ασφαλής. Βγαίνεις σε 5’. Σε περιμένει o Δ.». Κινήθηκε προς τα ΜΑΤ. Έδειξε την δημοσιογραφική ταυτότητα και τον αφήσανε να περάσει. Καθάρισε τον λαιμό του και σήκωσε το τηλέφωνο «Δ. καλησπέρα από την κόλαση της Στουρνάρα.....»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η βυζαντινή κοινωνική διαστρωμάτωση

Εισαγωγή
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (330-1453) υπήρξε μία από τις πλέον μακραίωνες κρατικές δομές στην μέχρι τώρα ανθρώπινη καταγεγραμμένη ιστορία επιβιώνοντας χάρη στον πολιτισμό που είχε αναπτύξει. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του το Βυζάντιο στηρίχθηκε σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας στο οποίο ο αυτοκράτορας είχε τον πλήρη έλεγχο. Ήταν ένα σύστημα πανίσχυρης πολιτικής διακυβέρνησης το οποίο μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα ενεργούσε σε έναν «ενοποιημένο πολιτισμικά χώρο, με δημογραφική επάρκεια, ανεπτυγμένη οικονομία, υψηλού βαθμού κοινωνική και πολιτική οργάνωση και πολλούς εγγράμματους ανθρώπους ».
Η βυζαντινή αυτοκρατορία διακρίνεται από τους ιστορικούς τους Βυζαντίου σε τρεις περιόδους: Την Πρώιμη που άρχεται το 330 με την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (324-337 ) έως και το 610 όπου με την ανάληψη της ηγεσίας από τον Ηράκλειο (610-641) επέρχεται η αναδιάρθρωση της αυτοκρατορίας. Την μέση περίοδο από το 610 …

Το κοινωνικό συμβόλαιο: Hobbes εναντίον Locke

«... να διαθέσω τη δικαιοσύνη και την αιδημοσύνη
Μεταξύ των ανθρώπων ήν να την διανείμω σε όλους;»
«Σε όλους» είπε ο Ζεύς, «και όλοι να μετέχουν
Γιατί, αν ολίγοι μετέχουν σε αυτές
Είναι αδύνατον να υπάρξουν πόλεις»
Πλάτωνας
«Από αυτά φανερώνεται ότι η πόλις είναι κάτι κατά φύσιν,
Και ότι ο άνθρωπος είναι από την φύση του πολιτικό ζώον»
Αριστοτέλης

Εισαγωγή Υπήρξεμία ανάγκη να βρεθεί ένας τρόπος ώστε η πολιτική εξουσία του κυβερνώντος και η πολιτική υποχρέωση του κυβερνώμενου να νομιμοποιηθούν. Να υπάρξει ένα σύνολο κανόνων κοινά αποδεκτών που να έχουν συμφωνηθεί εκατέρωθεν και να διέπουν τις μεταξύ των σχέσεις, υποχρεώσεις και δεσμεύσεις. Παρά το γεγονός ότι αρκετοί στοχαστές από την εποχή των Πλάτωνα (427-347 π.Χ) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ) προσπάθησαν να οριοθετήσουν την ανάγκη ύπαρξης της πολιτικής κοινωνίας, όλες οι θεωρίες αναφορικά με τον τεχνητό τρόπο παραγωγής της πολιτικής κοινωνίας μέσω μίας συνθήκης δεν υπήρξαν αρκούντως επεξεργασμένες και δεν εισχώρησαν σε βάθος προς μία συνεκτική…

Ο ρεαλισμός στις Τέχνες τον 19ο αιώνα

Εισαγωγή
Ο 19ος αιώνας, ο αιώνας των Επαναστάσεων, είναι μία εποχή έντονων πολιτικών ζυμώσεων με επίδραση τόσο στο κοινωνικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο. Η σύγκρουση των τάξεων είναι έντονη, και εκφράζεται πλέον και με ιδεολογικά κριτήρια καθότι διαμορφώνονται οι πρώτες πολιτικές ιδεολογίες, η φιλελεύθερη της αστικής τάξης και η σοσιαλιστική της εργατικής τάξης. Η σύγκρουση ανάμεσα στην Παλαιά Τάξη της αριστοκρατίας που αργοπεθαίνει και τις νέες κοινωνικές τάξεις είναι αναπόφευκτη με αποκορύφωμα το έτος 1848 οπότε και πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες εξεγέρσεις στην Ευρώπη.Στο γοργό μετασχηματισμό της κοινωνίας συμβάλουν πέρα από τα πολιτικά θέματα, η πρόοδος στο εμπόριο, η Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνολογία, τα οποία ώθησαν το εργατικό δυναμικό στα αστικά κέντρα και βοήθησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της αστικής τάξης η οποία πήρε τον έλεγχο της εξουσίας από την καταρρέουσα αριστοκρατία. Συνέπεια των παραπάνω είναι να απαιτήσει τον έλεγχο της εξουσίας προκειμένου αφεν…